1 Kasım 2007 Perşembe

Gercekten de, gönülden gönüle pencere vardir. Iki insan birbirine gönülden baglaninca, artik onlar, birbirinden ayri degillerdir. Bedenleri birbirinden uzak düsse de gönülleri beraberdir. Iki kandilin kaplari birbirinden ayridir. Bitis ik degillerdir. Fakat nurlari birbirine karismistir, birlesmistir. Hicbir asik yoktur ki, sevgilisi onu aramadikca, sevgilisi ile bulusmayi dilesin. Fakat ask, asiklarin bedenlerini zayiflatir, eritir,sevgilileri ise daha da güzellestirir, gelistirir. Su gönülde, sevgi simsegi parlayinca, bilmis ol ki, o gönülde sevgi vardir. Kurnazin biri Hz. Aliye Seni cok severim demis. Hz. Ali de o kisiye; Yalan söylüyorsun. Cünkü ben seni sevmiyorum, senin de beni sevmedigine kalbim taniklik ediyor. Cevabini vermis. Evet sevgiyi kalp dogrulamalidir. Siz gerçekten birini seviyorsaniz, muhakkak o da sizi sevmektedir. Kalbinizde birine karsi sevgi yoksa, onun sevgi iddiasina inanmayiniz, cünkü yalandir. Senin gönlünde de Allah sevgisi iki kat oldu artti ise, Süphe yok ki Allah da seni seviyor demektir. Peygamber Efendimiz bir hadislerinde;Kul Allahini ne kadar severse, Allah da onu o kadar sever. buyurmuslardir. Mevlana...

Hiç yorum yok: