Sana ne yazsam ki ben

Sana ne yazsam ki benToprağın kadar yazılanın var...Şu küçücük kuş,Şu dağ,şu taş,Şu Türk,şu beşer,Kemâl'im,Ata'm,Mustafa'm diye ağlar.10 Kasım ah 10 Kasım...İnan Ata'm bu ağaçYazın yeşil yapraklıydı.10 Kasımı duydu da bir kezYapraklarını döktü senin için.Sakarya böyle bulanık akmazdıO şerefli 22 günündenBugüne gelinceyedek.İnan Ata'm duydu bir kereBir kere daha duydu 10 KasımıEğilmez başlılar düşük başla ağlarken.Uykusuzluk değil gözümüzü yaşartanTek göz olmuş Millet,tek göz olmuş ağlıyor Vatan.Hıçkırıklar sarmış koca dünyayıBir Koca Türk ki âlemi içten içten ağlatanSensin,sensin,sensin yine Ata'm.Ah yine o 10 KasımBiz bir kere daha öldükSen bir kere daha dirildin tüm heybetinle,Ruh ruh parçalandınVe girdin benliğimize bu ölüm günümüzdeİki ruhlu oluverdik hepimizRuhumuzun biri:TÜRKBiri:KEMAL ATATÜRK.Ata'm ya rüyalarımda gördüm seniYa Koca Tepedeki resminde seyrettim seni.Koca Tepedeki o resmindeAnlıyorum,seni göremiyeceklerin kaderini düşündüğünü...Onlar da seni düşünürler Ata'mYalnız 10 Kasımda değilHer akıla gelişte....Seni koynunda ısıtan toprakAllah'ına ne şükürler ederdir toprak olduğunaVe üstünde yürüyen Türk'ünAllah'a şükrederiz yüzü akÖlümsüzlerin uykusu gibi...10 Kasım ah 10 KasımNeden dolandın dilimeTutuştu dilim,ağzım.Hıçkırıksız çıksa avazımBağır bağır bağırırım,Kemâl'im,Mustafa'm,Ata'm...Sen yat uykularımın tümü seninYalnız,toprağından toprağımaBir zerrecik maya katam...