aşkım ALLAH a

2008-02-26T23:47:00.000-08:00

2008-02-26T23:46:00.000-08:00

2008-02-26T23:44:00.000-08:00

2008-02-26T23:40:00.000-08:00

kim demiş meçhul asker diye

2008-02-26T23:39:00.000-08:00

Şehitler tepesi boş değil, Biri var bekliyor. Ve bir göğüs, nefes almak için; Rüzğar bekliyor. Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye; Yattığı toprak belli, Tuttuğu bayrak belli, Kim demiş meçhul asker diye? Destanını yapmış,kasideye kanmış. Bir el ki;ahretten uzanmış, Edeple gelip birer birer öpsün diye faniler! Öpelim temizse dudaklarımız, Fakat basmasın toprağa temiz değilse ayaklarımız. Rüzğarını kesmesin gövdeler Sesinden yüksek çıkmasın nutuklar,kasideler. Geri gitsin alkışlar geri, Geri gitsin ellerin yapma çiçekleri! Ona oğullardan,analardan dilekler yeter, Yazın sarı,kışın beyaz çiçekler yeter! Söyledi söyleyenler demin, Gel süngülü yiğit alkışlasınlar Şimdi sen söyle söz senin. Şehitler tepesi boş değil, Toprağını kahramanlar bekliyor! Ve bir bayrak dalgalanmak için; Rüzğar bekliyor! Destanı öksüz ,sükutu derin meçhul askerin; Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye Yattığı toprak belli, Tuttuğu bayrak belli, Kim demiş meçhul asker diye?... Arif Nihat Asya

tutamadım

2008-01-12T12:04:00.000-08:00

bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.AGLAYAMADIM...Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa... Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı sadece seninle paylasmaktı. ANLATAMADIM... Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden. Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin yine, biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdişin bütün cesaretin kaybolurdu. TUTAMADIM... Bir yıkım gibiydi gidişin. Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere. Nice terk edilişlere dayanan bu yürek, bu kez yenilmişti. Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım. KALKAMADIM...Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum. Hazırdım gidişine. Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidişinin ertesi günü hayatima kaldığım yerden devam edecektim. DEVAM EDEMEDIM.. Bir şey söyledin mi giderken?.. "Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "Seni Seviyorum" dedin mi?... "Bekle beni, döneceşim..." diye umut verdin mi?.. Beynim öylesine uğulduyordu ki.DUYAMADIM...Nereye gittiğin önemli değildi. Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım. KURTULAMADIM...Unutulanların arasına katılmalıydım. Anıları sandğıa koyup hayatı yeniden yakalamalıydım. Bu aşk-ı noktalanmalıydım, bu sevdadan vazgeçmeliydim.YAPAMADIM...ßiLki Sevmekten vazgecmedim Seni..,

2008-01-12T12:03:00.001-08:00

Yağmur kaçağı herkes, koşar adım sığınıyorlar kapalı mekânlara.

2008-01-12T12:01:00.000-08:00

Yağmur kaçağı herkes, koşar adım sığınıyorlar kapalı mekânlara.Üzerlerinde yağmur kokusu… Kaçmadım, oturuyorum bu cami avlusunda… Elimde küçük bir defter, siyah cümleler yazıyorum üzerine… Nasıl da dağılıyor mürekkep suyla buluşunca.. Koşar adım kaçışanların şaşkın bakışlarını hissediyorum üzerimde, aldırmıyorum. Yüzüm “gökyüzü”ne dönük… Üzerime düşen her damla rahmetinden nasip midir payıma? Bilmiyorum, sadece aklımdan geçiyor.. Bir şeyleri bilmemek bugün ürkütmüyor beni… Ne geçmiş.. ne gelecek.. rüya gibi.. düş gibi.. Her damla başka bir âleme açılan sırlı bir kapı gibi…

Tam burada.. Yağmur altında.. “an” dayım… Hiç olmadığım kadar…

2008-01-12T11:59:00.000-08:00

anne ya anne

2008-01-12T11:54:00.000-08:00

Soluksuz bir hengameyle atıyorum kendimi sokağa. Sokak.. her nefes aralığında kurtuluş alanı gördüğüm sokak.. içimin şerha yarıklarını sığdırdığım sokak.. çocukken elimde yarım somun, arasına serdiğim canım bahçe domatesiyle, nasıl da fırlardım o özgürlüğün adı sokağa, annemden çaldığım ufak bir gülümsemeyle…
Anne ya anne. Hayatımın en kırık en zayıf en tutunulmaz en uzak en yaşlı en ağlar gözlü saf meleği. Anne ya anne, annesi olmayanlara inat olmayan anne.Çocukluğumdan geriye hep yaşlı yüzün, hep iyi dileklerin kaldı. Anne, çocukluğum sendemi kaldı, ya da ben hep çocukluğum diye senin yaşlı gözlerinde mi? Ağıtlar dolusu bu yorgun hayatın adını senden öğrendim.Hep yaşlandım, hep kanadım. Her şeyimizi eskitene inat,
sen beni pencerede, ben seni sarı yazmanın gözyaşıyla ıslanmış uzaklığında bekledim.
Bir gün asker olan bir arkadaşın sırf bana yazdığı satırlar arasında, ana diye başlayan bir şiir yaz bana dediği için değil,beni kemiren kurtları sana anlatamadığım için değil,kıran döken ayaz gibi yüzleriyle bana her günümü zehir edenler için değil, bir türlü sana telli duvaklı gelin getiremediğim ve kahrettiğim için değil, her gece odama çekilip hıçkırıklarımı duymaman için kendimi parçalayıp yorgan altında inlediğim için değil, değil ana değil. Senin kadar yaşlı ve senin kadar yorgun olduğum içim yazıyorum bunları.Ana diyen her çocuğun, büyüdüğünde, kevser gibi içtiği göğsü unuttuğu gibi, unuttum nerde olduğumu. Sen dereler boyu çağlardın oğul deyi, turnalar geçse göğünden hıçkırarak; ''selam söylen yavruma''diye ağladığın yavruların için, inan ben de ama, inan ben de senin kadar ağlardım.
Ana, yarama kurşun değdi yine sanki, ah ne olaydı hayat önce sana sonra bana güleydi.
Ana ah! Ana ne olaydı ağlamaktan yiten gözlerime merhem olaydı zaman, ben bir yanımda zemheri beyazı taşırken bir yanımda güller dermek istedim. Ana, ağıt mı olurmuş her nefes, ayrılık mı olurmuş yanındayken bile yalnızlık? Saymadım yediğim ayazın mevsimini, yazmadım intihar ettiğim şiirlerin adını ama, şimdi ana, şimdi, ana diye yüreğimi yasladığım bu ana kadar acı hayatımın, 30'ncu merdiveninde senden daha yaşlı içimin yangını…
Sonbaharın bu hazin otuzuncu kasımında yanıyorum ana yanıyorum ana yanıyorum! Gözlerinde kuşları incitmeyen edalarıyla kızların, evine ilk maaşıyla tatlı alıp, namusu ve işinden başka bir şey bilmeyen delikanlıların, kimseye söyleyemedikleri sır dolu kem talihleri kadar giz doldu içim.
Ana of ana! Tutsak edildim kendime, uzakların çağrısı deldi içimi. Uzaklaşamadım kaçamadım gidemedim bu azap yağdıran benliğimden. Ne uzak kaldı, o benim bahar dediğim çocukluğum. Ne sen dönebilirsin hayatının erik döken genç kızlığına ne ben silebilirim ömrüme kazınan o cenabet resmi silmeye. Ana, nerde bulurum kendimi seninle hayatla dostlarla birlikte.. Mezar mı vuslata adrestir, yoksa bir aralık alır mı içine vuslat mezarlığı hayat nedir bilmeyenleri.

Bu Vatan Bizim

2008-01-12T11:53:00.000-08:00

Mehmedim yaralanmış bugün Bu akan kan bizim değilmi? Kurşun sıkarsın mehmedime Bu vatan bizim değilmi? Hep bu bayrağın altında büyüdük Çanakkalede, sakaryada omuz omuza yürüdük Vatan uğruna kanlarımızı dökdük Bu vatan bizim değilmi? Uyan kardeşim düşme gaflete Pişman olursun doğduğun güne Mehmetcik varken düşman eli değmez mabedime Bu vatan bizim değilmi? Okullar yakılıyor, cana kıyılıyor Bu gaflet neden? Bilsen kimler seviniyor, Maşa olmuşsun düşman elinde Bu vatan bizim değilmi? Bende askerim 'Ne Mutlu Türküm Diyene' Son sözüm düşmana; boşa kürek çekme, Dag gibi mehmetcikle bu vatan bölünmez Son damla kanda dökülmeden bir karış toprak VERİLMEZ!

2008-01-12T09:29:00.000-08:00

Dr. Mehmet Öz'den Öğütler

2007-12-14T23:05:00.001-08:00

. Sigara içeni ameliyat etmem.
Sigarayı bırakmayan hastayı kesinlikle tedavi etmem. Sigaranın belki de en büyük düşmanlarından biriyim. Çünkü insanı öldüren bir şey.
Hasta kendini öldürmeye karar verdiyse
ben ne diye onun için uğraşayım ki,
şifa bekleyen onca hasta var,
enerjimi onlara harcarım.2. Sevgisiz insanın kalp riski yüksek.
İnsanlara severek kızarım.
Herkesin de böyle yapmasını tavsiye ederim.
Çünkü sevgisiz,
kötülük düşünen,
beddua ve küfür eden insanın
kalp krizi riski
ve olüm oranı çok daha yüksek. 3. Dua etmek insanı iyileştirir.
Ben inançlı biriyim.
Her ameliyatımda mutlaka dua ederim.
Bence duanın,
meditasyon, şifa gibi, iyileştirici özelliği var. Ameliyat sonrası
hastalarıma da mutlaka dua ettiriyorum. Bunun sağlıklarına çabuk kavuşmalarında
müthiş bir etkisi var.4. Doğu tıbbı çok gerekli.
Ben de " klasik " tıp adamıyım
ama alternatif yani tamamlayıcı tıp yöntemlerini reddetmiyorum.
Akupunktura yüzde 100 inanıyorum.
Çinliler bu minnacık iğnelerin sırrını çözmüş.
Ama bu tür tamamlayıcı tedavilerde
insanın istemesi çok önemli.
Doğu tıbbında özgür irade ön planda.5. Hipnoz etmeden ameliyat etmem.
Ben ve ekibim ameliyatlarım öncesinde hipnoz kullanıyoruz.
Çünkü hasta heyecanlanıp kalp krizi geçirebiliyor. Sakinleştirici verdiğimde de
sorunu geçici olarak çözmüş gibi oluyorum ama kökenine inmediğim için problem devam ediyor.
O nedenle hipnoz yapıp sorunun kaynağına iniyorum. Hasta daha çabuk sağlığına kavuşuyor.6. Her gün aspirin içmeli.
Hayatımda ilaç kullanmadım.
Zorda kalmadıkça kimseye de tavsiye etmem.
Ama herkese her gün mutlaka
bir aspirin içmesini veriyorum.
Ben de içiyorum.
Aspirinin kanı sulandırdığını biliyorduk ama şimdi yeni faydalarını da öğreniyoruz.
Örneğin,
vücuttaki birçok doku tahrişini önlediğini yeni öğrendik.
Aspirin ömrü uzatıyor.

Sağlıklı Beslenme Dikkat Edilecek Önemli Konular :

2007-12-14T23:00:00.000-08:00

1. Çay yerine ıhlamur içilmeli.
Günde en fazla iki çay yada kahve içebilirsiniz. Fazlası zararlı.
Ancak ıhlamur kesinlikle zararlı değil, dilediğiniz kadar için.2. Sarımsak müthiş bir bitki...
Vücudu koruyan hücreleri destekliyor, tansiyonu düşürüyor.
Sarımsaktan çıkan maddeyi
yüksek tansiyonlu kişiye kullandığımızda,
tansiyonu hemen düşüyor.
Her gün birkaç diş sarımsak yenmeli.3. Başka bir mucize sebze de ayşekadın fasulye. Türkiye'de bol üretilen bu sebze bence her öğün, özellikle de çiğ olarak mutlaka sofrada bulunmalı. Vücuda müthiş yararlı bir bitki.4. Semizotu da
içindeki Omega 3 nedeniyle son derece faydalı.
Çiğ yenirse, daha da yararlı.
Biz her gün ailecek öbek öbek çiğ semizotu yiyoruz.5. Et yiyecekseniz,
yanında mutlaka çiğ domates de olmalı.
Çünkü domatesin içindeki Lcyopin adli antioksidan, etteki zararlı Omega 6'lari yararlı hale dönüştürüyor. 6. Kayısı çok yararlı
ancak 1 günde 1 avuçtan fazla yenmemesi gerekiyor. Karpuz ve kavunda ise ince bir dilim tercih edilmeli.7. Üzüm ve muz, çok yüksek dozda şeker içerdiği için daha az tüketilmeli.8. Her sabah aç karnına
içilen bir bardak ılık suyun ardından
bir avuç ceviz çok iyi gelir.
Ben her sabah alıyorum.9. Artık sütün de 'Sağlıklı olanı" çok zor bulunuyor. Hayvanlara verilen hormon ve antibiyotikler
süte karışıyor ve saflığını yok ediyor.10. Çocuklara soya sütü içirilmeli.
35 yaşın üzerindekilere
sütün içindeki laktoz pek iyi gelmiyor.
Laktozu alınmış süt yerine ise de
bol bol su içilmeli.11. Balık hariç,
kırmızı etle beyaz et ayni.
Çünkü hem danaya,
hemde tavuğa yüksek dozda hormon ve antibiyotik veriliyor.
Et yenecekse, hepsi yenebilir.
Fark etmez! 12. Beyaz pirinç ve beyaz un son derece zararlı.
Çünkü her ikisi de yanınca şekere dönüşüyor.
Yani ha avuç avuç toz şeker yemişsiniz
ya da pilav ya da beyaz undan yapılan ekmek...
Arada fark yok.
Pilav ve ekmek için esmer un ya da esmer pirinci tercih edin.13. Lahana zayıflamak için çok ideal.
Hazmı zor olduğu için tıkar
ve kalorisi çok düşük.14. Şişmanlık en az sigara kadar tehlikeli.
Hatta sigaradan da çok.
İdeal kilodan daha düşük kilolu olan insanlar
uzun omurlu oluyor.
İdeal rejimler 1 haftada 1 kilo verdiren rejimlerdir. Diğerlerine aldanmamak lazım.
Eğer haftada 1 kilodan fazla kaybediliyorsa,
vücuttan sadece su kaybediliyordur dikkat!.15. İdeal sağlık göstergesi olarak,
kadınlar için ideal bel ölçüsü 82 santimdir.
Eğer 93 santimi geçerseniz,
sağlık riskiniz artar.
Erkekler için ideal ölçü ise 88.5 santimdir.
101 santimden yukarısı sağlık riski demektir...

2007-12-13T13:14:00.000-08:00

sadece bir karınca

2007-12-13T13:13:00.000-08:00

Hikayeye göre;İtalyan yazar Lucianno düşünce suçlusuydu.4 metre karelik bir hücreye mahkum oldu,hemde tam 17 sene için ! O kahrolası hücreye yerleşyiği birinci gün,herşey normaldi.Aradan birkaç hafta geçti.Lucianno düşünmeye başladı.Burada 17 sene nasıl geçer…Aradan aylar geçti.Sanki her geçen gün biraz daha mahküm oluyordu zavallı hücresine.Bir sabah bir karıncanın burnunu ısırmasıyla uyandı Lucianno.Onu büyük bir titizlikle parmağının ucuna alıp ‘acaba ‘ dedi. ! ‘Acaba bu karıncayı yetiştirip kendime bir dost yapabilirmiyim? ‘ dedi.Kaybedecek birşeyi yoktu ve bu denemeye değerdi.Karıncayı yanı başında duran küçük sehpanın üzerine kuydu.Karınca karıncalığını yapıp,kaçmaya çalıştıysa da Luci bırakmadı onu.Etrafını çevirerek karıncanın kaçmasına engel oldu.Onunla konuşmaya ve onu eğiymeye kararlıydı.Başarabilirse yanlızlığı sona erecekti.Karınca ile tam üç sene uğraştı.Karşılıksız olsada konuştu ve dertlerini anlattı ona.Birde isim taktı karıncaya.Tito…Bir sabah Tito’sunun ona günaydın demesiyle uyandı Lucianno.Bu duyabileceği en muhteşem sesti.Büyük bir heyecanla yatağından dışarıya fırlayıp bağırmaya başladı:Konuştun,Tito sen konuştun.Nihayet konuştun.Günaydın,günaydın,binlerce günaydın dostum…Artık bir dostu vardı Lucianno’nun ve bunu hiç kimse bilmiyordu.Tito’nun varlığı yazarın en büyük sırrıydı.Kimse duymamalıydı.Gardiyan duymamalı bu rüya bitmemeliydi.Bu büyük dostluk tam 17 sene sürdü.Hiç kimse bilmedi Tito’yu.Lucianno,Tito’ya tüm bildiklerini öğretti.Konuşmayı,okumayı,yazmayı,dans etmeyi,şarkı söylemeyi,fikir üretmeyi…Bildiği her şeyi öğretti.Kah ağladılar,kah güldüler…Aradan tam 17 yıl geçti ve bir gün asık suratlı soğuk yüzlü gardiyan demir kapıyı araladı.Hazırlan yarın çıkıyorsun,dedi beton sesli gardiyan.Gardiyan gittikten sonra Lucianno ağlayarak karıncaya döndü. ‘Bitti Tito.Bitti büyük dostum.Yarın çıkıyoruz,yarın özgürüz.’ dedi.Tito’da ağladı.Yazar Titoya sordu,’Söyle dostum yarın çıkar çıkmaz ilk ne yapalım ?’Tito:’Gidelim bir bara ve hayvan gibi içelim’ dediGülüştüler.Sabaha kadar uyumadılar.Hayal kurup bu bu fare kapanından farksız, lavabolu dikdörtgenin ilk defa tadını çıkardılar.Bir anda sanki hücre genişlemiş gibiydi…Sabahın ilşk ışıklarıyla son kez açıldı demir kapı.Kapıdan çıkarken son kez geri döndü ve ranzasına baktı italyan yazar.Sadece şu iki kelimeydi ağzından dökülen:’Vay be…’Dışarı çıktılar…Tito Lucianno’nun omuzundaydı.Sabahın körüydü ve mevsim kıştı.Kar lapa lapa yağıyordu.Lucianno bavulunu havaya fırlattı ve ‘özgürlük’ diye bağırdı.Tito da bağırdı.Yağan kar umurlarında değildi.Yürdüler kara inat yürüdüler.Özgürlük sıcaklığına kar mı dayanır kış mı…Nihayet bir barın önüne geldiler.Tito sordu’Şimdi biz buraya girebilecek miyiz?’Avazı çıktığı kadar ‘biz artık özgürüz ‘diye bağırdı Lucianno.İçeriye girdiler.İçeride sızmış kalmış üç beş adamla kasanın başında uyuya kalan barmenden başka kimse yoktu.Bir masaya oturdular…Bir ara Lucianoo’nun gözü masanın yanındaki aynaya ilşti.Hapisten çıktığında yaptığı gibi yeniden mırıldandı ‘vay be ‘Saçları bembeyaz olmuştu,yüzü buruş buruştu.Yaşlanmıştı Lucianno.Tebessümüne aradan sızan birkaç damla göz yaşı karıştı. !Barmen bize iki bira getir ‘ diyebildi titrek bir sesle.Barmen yerinden fırlayıp biraları getirdi.Bir adamın iki tane bira istemesinin sebebini bilmiyordu.Bilmeside gerekmiyordu,bilmekte istemiyordu zaten.Biraları bıraktı ve kuş tüyü kasasına geri döndü…Lucianno omuzundaki dostunu bardağın içine attı.İçtiler.Titoda içti.İçtikçe keyiflendiler.Bir ara Tito bardaktan fırlayıp masanın üzerinde dans etmeye başladı.Elini yüzüne koyup masanın üzerine yaslanmış olan Lucianno büyük bir gururla kendi yetiştirdiği dostutnun dansını izledi.Bir an durdu ve ‘ne günlerdi be Tito ‘ dedi.Dertleştiler,biraz sonra yine dans etmeye başladı Tito…Tito dans ediyor.Lucianno korkunç bir keyifle bu muazzam manzarayı izliyordu.Bunu mutlaka birilerine anlatmalıydı.İyi bir şey yapmanın belkide en keyifli yanıydı onu biriyle paylaşmak.Ama Lucianno bu keyifi 17 sene hiç yaşamamıştı…Özgürlüğünün bu birinci gününde,yıllarca gizli tuttuğu bu büyük ve onur verici sırrı birileriyle paylaşmalıydı.Etrafına baktı,barmenden başka kimse yoktu.’Barmen,barmen !’diye seslendi.Barmen yarı uykulu,Lucianno’nun masasına geldi.Lucianno dans eden Tito’yu işaret ederek ,büyük bir heyecanla ‘Barmen şuna bir baksana,şuna bir bak…’dedi.Barmen sessizce parmağını Tito’nun üzerine götürdü.’Çok afedersiniz beyfendi !’diyerek Tito’yu ezdi…Lucianno için Tito,en büyük dosttu,17 yıllık emekti.Barmen içinse öylesine bir böcekti…

gözler

2007-12-04T01:00:00.000-08:00

Bir zamanlar bir yerlerde kör bir genç yaşıyordu ve bu kör genç kendisinden nefret ediyordu çünkü kör bir yaşamı vardı. göremediği için hiç birşeyi ve hiç bir kimseyi sevemiyordu herkesten ve her şeyden nefret ediyordu ama kız arkadaşı hariç kör yaşamında sevdiği tek şey kız arkadaşıydı. Bir gün kız arkadaşına eğer dünyayı görebilseydi onunla evlenmeyi kabul edebileceğini söyledi.Kız arkadaşıda onu çok mutlu ettiğini söyledi Günlerden bir gün şans gencin yüzüne güldü ve birisi ona bir çift gözünü bağışladı sora genc her şeyi görmeye başladı ağaçları çiçekleri kısaca artık dünyayı görüyordu hatta kız arkadaşını bile. Kız arkadaşı ona sordu şimdi artık her şeyi görüyorsun söylediğin gibi benimle evlenecekmisin? dedi. genc şoktaydı kız arkadaşını gördüğünde dona kalmıştı çünkü kız arkadaşı kördü!... Çok özür dilerim dedi genç seninle evlenemem çünkü sen körsün dedi. Kız çok üzüldü ve yaşlı gözlerle ordan uzaklaşmaya başladı biraz ileri gidince durdu ve geriye dönüp gence şunu söyledi;

99 öğüt

2007-11-26T01:31:00.000-08:00

1. Sık sık seni seviyorum ve sana ihtiyacım var demeyi unutmayın. 2. Aşk şiiri yazın. 3. Yağmurda el ele yürüyün. 4. Radyodan onun için şarkı isteyin. 5. Ruj ya da traş kremi ile aynaya "seni seviyorum" yazın. 6. Çantasına, cüzdanına ya da yastığının altına küçük aşk notları saklayın. 7. Kahvaltıda kalp şekilli tostlar yapın. 8. Gazetenin kişisel bölümüne aşk notları yazın. 9. Şehir içinde fayton gezintisine çıkın. 10. Süpriz haftasonu tatili hazırlayın. 11. Sevgilinizin ufak tefek gündelik ev işlerini yapın. 12. Ajandasındaki uzak tarihlere ikiniz için randevular yazın. 13. En sevdiği restorana reservasyon yaptırın. 14. Gidilecek filmi seçmesine izin verin. 15. Ona ayak masajı yapın. 16. Kalp şeklinde bir kitap ayıracı yapın ve okuduğu kitabın arasına koyun. 17. Romantik müzik CD'si koyun ve dans edin. 18. Sadece ikiniz için sürpriz parti düzenleyin. 19. Sevgilinize pofuduk oyuncaklar alın. 20. Birbirinizin falını okuyun. 21. Birbirinizde en çok sevdiğiniz 10 özelliğin listesini yapın. 22. Bu listeyi göze görünecek bir yere koyun. 23. Onun adını vücudunuza dövme ile yazdırın. 24. İkiniz için bir fotoğraf albümü hazırlayın. 25. Birlikte kampa gidin ve sadece bir uyku tulumu alın. 26. Bir şişede, balonda ya da sandwichte aşk notu gönderin. 27. Sevdiğini bildiğiniz bir çizgi film karakterini taklit edin. 28. Birlikte duş alın. 29. Işıkları loşlaştırıp kanepede tv izleyin. 30. "Özür dilerim" deyip, öpüp barışan taraf olun. 31. Birbirinize masaj yapın. 32. Gün boyunca her saat başı öpüşün. 33. Bir sepet dolusu şirin hediyeler gönderin. 34. Banyo aynasındaki buhara "Senin için deliriyorum" yazın. 35. Kocaman bir kurdele ile yatağınızı paketleyin. 36. Onun benzin deposunu doldurun. 37. 18 yaşında gibi davranın hatta piercing yapın. 38. Sebepsiz yere bir buket çiçekle çıkın karşısına. 39. Birlikte scrabble oynayın, kullanabildiğiniz kadar aşk kelimesi kullanın. 40. Ona köpük banyosu hazırlayın, etrafına mumlar yakın. 41. Parkta piknik yapın. 42. El ele tutuşun. 43. Evde mum ışığında romantik bir yemeğe giden yolu gül yaprakları ile donatın. 44. Bir hayır kurumuna sevgiliniz adına bağış yapın. 45. Onun kıyafetlerini yerden kaldırın ve ona bu konuda hiç birşey söylemeyin. 46. Eski siyah beyaz filmlerden seyredip patlamış mısır yiyin. 47. İlk randevunuzu yeniden yaşayın. 48. Bir oyun ya da maç bileti alarak ona sürpriz yapın. 49. Beklenmedik bir anda onu kucaklayın. 50. Üzerinde hiç düşünmeden, ani bir hediye alın. 51. Sadece "Seni düşünüyorum" demek için mail gönderin. 52. Eve kocaman bir balon buketi getirin. 53. Kahvaltısını yatağa götürün. 54. Yılbaşı ağacı için ikinizin resmi olan bir süs hazırlayın. 55. Elim sende oynayın. 56. Arabasını yıkayın ve konsoluna aşk notu bırakın. 57. Birlikte bir çiçek dikin. 58. Telesekreterine sevimli bir mesaj bırakın. 59. Bir geceliğine otelde kalın. 60. Karın üzerine melek resimleri çizin. 61. Her "merhaba" ve "hoşçakal" ı kucaklayarak ya da öperek mühürleyin. 62. Şehir dışına doğru kısa bir araba gezintisine çıkın. 63. Geceyi yıldızları seyrederek geçirin ve birlikte dilek tutun. 64. Yer ya da mekan umursamadan ara sıra ona göz kırpın. 65. Birlikte komik hayvan isimleri düşünün. 66. Birbirinize şiir okuyun. 67. Doğumgünlerinizi birlikte kutlayın. 68. İkinizin güzel bir resmini cüzdanınıza koyun. 69. En sevdiği kitabı ya da CD'yi sebepsiz yere ona hediye edin. 70. İş yerine şeker, yiyecek, resim ve aşk notları ile dolu bir moral paketi gönderin. 71. Bir gece dışarı çıktığınızda insanlara balayında olduğunuzu söyleyin. 72. Kırda yürüyüşe çıkıp birbirinizin baş harflerini ağaca kazıyın. 73. Sizin için yaptığı ve sizin sıradan kabul ettiğiniz herşey için küçük teşekkür notları yazın. 74. Şömineyi yakın ve şeker pişirin. 75. En sevdiğiniz TV şovunu kaydedin ve geceyi konuşarak geçirin. 76. Bulaşıkları birlikte yıkayın, sonra birbirinizin ellerine krem sürün. 77. Ona bir aşk mektubu yazın, sonra da onu yap boz parçaları gibi kesin. 78. Gizli işaretler belirleyin ve kalabalık içindeyken bunları kullanın. 79. Takviminize sadece ikiniz için hafta ortasırandevusunu düzenli olarak işleyin. 80. Çamaşırları birlikte yıkayın. 81. Romantik Tiyatro: Haftasonu birbirinizin en sevdiği romantik sahneleri canlandırın. Cumartesi sizin, Pazar onun günü olsun. 82. Onu işyerinden arayın ve randevu isteyin. 83. Sanki birbirinizi bir aydır görmüyormuş gibi davranın. 84. Özel birşeyler yapmak için yazılı davetiye gönderin. 85. Birbirinize kitap okuyun. 86. Penceresinin önünde durun ve romantik bir şarkı söyleyin. 87. En sevdiği şekeri montunun cebine saklayın. 88. Sesinizi kaydettiğiniz bir kaseti arabasındaki teybe yerleştirip açık bırakın ki arabayı çalıştırdığı anda çalmaya başlasın. 89. Açık hava sinemasına gidin. 90. İkiniz de yatağa girdikten sonra açık kalan ışığı söndürün. 91. Fırtına çıktığında birbirinize sıkı sıkı sarılın. 92. Ölümsüz aşkınızı telgraf ile açıklayın. 93. Romantik bir yemek hazırlayın ve en iyi porselenlerinizde servis yapın. 94. Boynuna kocaman bir öpücük kondurarak onu şaşırtın. 95. Beklenmedik iltifatlar yapın. 96. Bir külah dondurmayı paylaşın. 97. Salonun ortasında piknik yapın. 98. İkinizin aptal bir fotoğrafını çekin ve çerçeveletin. 99. Okuduğu derginin içine aşk kartları saklayın.

KÜÇÜK KIZ

2007-11-25T01:14:00.000-08:00

kokusu burnumda hala
yanık sonbahar yapraklarının

mutfaktaki yemeğin dumanından
buğulanan camlar

çabuk kararan günler her kış günü gibi
çocukken de aynıydı
hiç değişmedi

hızlı atan küçük bir kalp
karanlık korkusundan
çabuk çabuk kaçarken düşlerin en zorlu canavarından
sızlayan bir ayak
minicik

beyaz tabaklar,matlaşmış çatallar
yüzü eskimiş bir masa örtüsü
ve radyoda tekdüze bir şarkı
şimdi çalsa belki de hatırlamam

kokusu burnumda hala
yanık sonbahar yapraklarının

2007-11-15T06:36:00.000-08:00

Küçücükvücutlarında bir teknolojiyi barındıran ateş böcekleri de üstün ve güçlü olan Yüce Rabbimiz’in yaratış delillerinden sadece biridir. Normal bir ampul, elektrik enerjisinin ancak %3-4′ünü, bir floresan ampülü ise, ampüle giren elektrik enerjisinin %10′unu ışığa dönüştürebilir, enerjinin kalan kısmı ise ısıya dönüşür. Bu, üretimdeki bir kayıptır. İdeal olan %100′lük bir verimdir. Ateşböcekleri ise, mühendislerin ulaşmaya çalıştıkları fakat başaramadıkları %100 verimle ışık üretimi işlemini küçücük bedenlerinde gerçekleştirirler. Ateşböceğinin karın bölgesinde bir ışık organı vardır. Bu ışık organında birbirine çok yakın bölümlerde, ışık vermede rol alan iki temel kimyasal madde üretilir. Lusiferin ve lusiferaz olarak adlandırılan bu iki maddenin birbiriyle karışması ışıldamanın olabilmesi için yeterli değildir. Bu maddelere oksijen ilave edilmesi gerekir. Bu nedenle ateşböceklerinde, solunum sistemi ışık verme organında geniş bir yer kaplar. Son derece kompleks bir seri işlem sonucunda, ateşböcekleri tam 3 saat boyunca ışık verebilirler. Sonsuz ilim sahibi Yüce Allah, her canlıda birbirinden muhteşem sistemler var etmiştir. Canlıların sahip oldukları bu özellikler inananlar içinse birer ayettir.

ŞEFAAT

2007-11-14T03:06:00.000-08:00

Kur’an-ı kerim’de şefaate iki bakımdan yer verilir.birincisi,müşriklerin ALLAH katında yardımcı olsunlar diye putlara tapmalarıve onların şefaatini ummalarıdır.bu bağlamda kur-an şefaatin ALLAH’ın hükümranlığı ve tevhidiyle doğrudan ilgili olduğuna dikkat çekmiş,şefaatin tamamen ALLAH a ait olduğunu vurgulamış ve O’ndan başkasının şefaatini reddetmiştir.
ikincisi”ALLAH ın izni olmaksızın O’nun katında şefaatte bulunacak kimdir?” (bakara suresi 255) ayetinde işaret edildiği gibi ALLAH ın iznine bağlı olarak ahirette günahkar müminlerin affedilmesi,günahı olmayanların daha yüksek bir dereceye erişmeleri için peygamberlerin ve meleklerin şefaat etmesidir. bu durumda şefaat ALLAH ın razı olduğu kimseler hakkında ALLAH ın izniyle gerçekleşecektir.ALLAH ın rızalığıda ALLAH a inanıp O’nu ibadete layık gördüğü halde ibadet ve amellerinde noksanlık olan kimseler içindir.HZ. peygamber’e kıyamet gününde şefaate nail olacak mesut insanlar kimlerdir?diye sorduğunda ”gönülden inanarak ‘ALLAH tan başka ilah yoktur’ diyendir”(buhari,ilim 3/33.)buyurmuştur.dolayısıyla ahirette şefaat edilmesi için ALLAH ın rızasını hak etmek dünyada iken ALLAH inanmaya ve imanlı olarak vefat etmiş olmaya bağlıdır.
ALLAH ın razı olmadığı kafir ve münafıklar için ise şefaat söz konusu değildir.”onlar O’nun razı olduğu kimselerden başkasına şefaat etmezler”(enbiya suresi 28)”artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez”(müddesir suresi 48).

ATATÜRK HAFTASI

2007-11-12T23:55:00.001-08:00

10-16 kasım tarihleri arası ülkemizde atatürk haftası olarak kutlanmaktadır.cumhuriyetimizin kurucusu atatürk 10 kasım 1938'de hayata gözlerini yumarken geride bıraktığı en büyük miras ilelebet payidar olacak türkiye cumhuriyeti'dir
büyük önder atatürk,hayatı boyunca ulusumuzun bağımsız bir şekilde yaşaması için çalışmış; insan hak ve özgürlüklerinin tam olarak uygulanmasını hedeflemiştir.din ve vijdan özgürlüğüne büyük önem veren atatürk bir sözünde ''her birey istediğini düşünmek,istediğine inanmak,bağlı olduğu dinin gereklerini yapmak veya yapmamak hak ve özgürlüğüne sahiptir'' demiştir.atatürk laikliği dinsizlik olarak görmek isteyenlere,''laiklik asla dinsizlik olmadığı gibi,sahte dindarlık ve üfürükçülükle mücadele kapısını açtığı gibi gerçek dindarlığın gelişmesi imkanını sağlamıştır.laikliği dinsizlikle karıştırmak isteyenler,ilerleme ve canlılığn düşmanlarıdır...''(atatürkün eğitimle ilgili düşünceleri.s.331) diyerek karşılık vermiştir
dinsel inançların sömürülmesine şiddetle karşı çıkan atatürk,bu alandaki hizmetlerin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesine de önem vermiştir.bu amaçla diyanet işleri başkanlığını kurdurtmuştur.atatürkislam dininde ruhbanlığın ve insanların eşit olduğunu vurgulamıştır o,islam dinini son ve mükemmel din olarak nitelendirmiş,onun tamamen akla ve mantığa uygun olduğunu belitmiştir

vakarlı olmak

2007-11-11T03:08:00.000-08:00

inanan,kimse,kişiliğiyle ve yaşantısıyla toplumda örnek olarak gösterilen kimsedir.bir müminde vakarlı olma,iyilik severlik,elinden dilinden emin olunma,doğru sözlü olma gibi daha pek çok vasıf tebaruz etmelidir.ancak unutulmamalıdır ki mümin vakarlıdır,ama kibirli değildir.onurludur.ama gururlu değildir.mütevazidir,ama büyüklenen değildir.nitekim resulullah,kalbinde hardal tanesi kadar kibir olan kişinin cennete giremeyeceğini ifade etmiştir.(tirmizi,birr,60) vakar onur ve tevazu müminin ziynetleridir
vakarlı olma ve kibirli olmanın birbirinden ayrılması gerekir hiç kuşku yok ki şeytan insanın yaratılışı için 'o topraktan yaratıldı ben ise ateşten yaratıldım'diyerek insanlarınyaratılışını küçümsemiş ve kendi yaratılışını üstün görerek kibre düşmüştür.oysa varlık olma,zillet karşısında boyun eğmeme bir münin olarak kendine güvenme ve onurlu olma manasına gelmektedir.peygamberimiz müminin vakarlı ve aynı zamanda mütevazı olması hususunda şöyle buyurmaktadır.'bir kimse ALLAH için tevazu gösterirse ALLAH onu ancak yükseltir' burada peygamberimizin tevazu gösteren bir mümin alçalacağını değiltersine ALLAH tarafından yüceltileceğini ifade etmektedir.şüphesiz bu yücelme maddi ve manevi olduğu gibi ALLAH ın sevgisinin kazanılması dolayısıyla manevi ve uhrevi bir yücelmedir
inanan kişi vakarlı olmalı ama kibirli olmamalıbütün olarak ahlakını güzelleştirmelidir.peygamberimiz güzel ahlak hakkında şöyle buyurmuştur'kıyamet günü mümin terazisinde hiç br şey güzel ahlaktan daha ağır değildir

islamda konuşma adabı

2007-11-11T01:27:00.000-08:00

1-açık ve anlaşılır bir şekilde muhatabın seviyesine göre konuşulmalı,gerektiğinde önemli görülen ifadeler tekrar edilmelidir
2-bağırıp çağırmak suretiyle yüksek sesle konuşulmamalıdır
3-bilgiçlik taslama ve kendini başkalarına üstün gösterme niyetiyleyapmacık konuşmalarda bulunmak veya insanların anlayamadıları kelimelerle onlara hitap etmek şiddetle yasaklanmıştır
4-iki kişinin,yanlarında bulunan üçüncü kişiyi dışlayarak aralarında fısıldaşmaları yasaklanmıştır
5-bir mecliste herhangi bir konu görüşülüyor ise veya cevaplandırılmak üzere bir soru sorulmuşsa,ilk söz hakkı meclisin büyüğüne aittir
6-az ve öz konuşmalı,lüzumsuz tafsilattan kaçınmalıdır
7-kişinin helal mi haram mı,güzel mi çirkin mi,hayır mı şer mi henüz tam olarak kestiremediği bir sözü söylemeside konuşma adabına aykırıdır
8-ikili ilişkilerde insanı müşgül duruma sokacak anlamsız sözlerden kaçınmak,dostlukların devamı açısından fevkalade ehemmiyeti haizdir
9-mümin her halukarda doğruyu konuşmalı,yalan söz ve yalan haberden şiddetle sakınmalıdır
10-gelecekle ilgili konuşurken ‘inşallah’ demek,konuşma ile alakalı bir diğer edeb kaidesidir.kulun cüzi iradesi herhangi bir şeyin olması için kafi bir sebep değldir.önemli olan ALLAH ın dilemesidir.zira istikbale ait birşey dilerken’inşallah’ demek,ALLAHın iradesinin farkında olmak ve onun irsdesinin üstünde bir irade tanımamak demektir

Sana ne yazsam ki ben

2007-11-10T09:29:00.000-08:00

Sana ne yazsam ki benToprağın kadar yazılanın var...Şu küçücük kuş,Şu dağ,şu taş,Şu Türk,şu beşer,Kemâl'im,Ata'm,Mustafa'm diye ağlar.10 Kasım ah 10 Kasım...İnan Ata'm bu ağaçYazın yeşil yapraklıydı.10 Kasımı duydu da bir kezYapraklarını döktü senin için.Sakarya böyle bulanık akmazdıO şerefli 22 günündenBugüne gelinceyedek.İnan Ata'm duydu bir kereBir kere daha duydu 10 KasımıEğilmez başlılar düşük başla ağlarken.Uykusuzluk değil gözümüzü yaşartanTek göz olmuş Millet,tek göz olmuş ağlıyor Vatan.Hıçkırıklar sarmış koca dünyayıBir Koca Türk ki âlemi içten içten ağlatanSensin,sensin,sensin yine Ata'm.Ah yine o 10 KasımBiz bir kere daha öldükSen bir kere daha dirildin tüm heybetinle,Ruh ruh parçalandınVe girdin benliğimize bu ölüm günümüzdeİki ruhlu oluverdik hepimizRuhumuzun biri:TÜRKBiri:KEMAL ATATÜRK.Ata'm ya rüyalarımda gördüm seniYa Koca Tepedeki resminde seyrettim seni.Koca Tepedeki o resmindeAnlıyorum,seni göremiyeceklerin kaderini düşündüğünü...Onlar da seni düşünürler Ata'mYalnız 10 Kasımda değilHer akıla gelişte....Seni koynunda ısıtan toprakAllah'ına ne şükürler ederdir toprak olduğunaVe üstünde yürüyen Türk'ünAllah'a şükrederiz yüzü akÖlümsüzlerin uykusu gibi...10 Kasım ah 10 KasımNeden dolandın dilimeTutuştu dilim,ağzım.Hıçkırıksız çıksa avazımBağır bağır bağırırım,Kemâl'im,Mustafa'm,Ata'm...Sen yat uykularımın tümü seninYalnız,toprağından toprağımaBir zerrecik maya katam...

geçti artık

2007-11-07T10:47:00.000-08:00

Gecti Artik...Vaktiyle bir beldede, vardi bir müslümanKendi eski halini söyle ediyor beyan…Dar yerden SIKILIRDIM kücüklügümden beriLakin düsünmezdim ki, pek dardir kabir yeri…Bir villada yasardik, genis ve lüks idi pekYasadim gaflet ile, bir rüya görene dek…Söyle ki o rüyada, arabamla son süratGiderken kaza yapip, aninda ettim vefat…Ölüm hic hatirima gelmezdi lakin benimHalbuki bu kadar cok yakin imis ecelim…Cenazemi yikayip bir kefene sardilarVe sonra bir tabutun icine yatirdilar…Gözlerim kapaliydi lakin görüyordumEtrafimdakilerin sesini duyuyordum…Diyorlardi: “Cok yazik, zavalli pek de gencti”Garipten bir ses duydum, diyordu: “Artik gecti”Halbuki daha pek cok isim vardi yapacakHer birisi bir anda yarim kalmisti ancak…Islerimi yoluna henüz koymamis ikenEcelim ne de cabuk eristi böyle erken…Almamistim evime odun ve kömürümüYazik ki gaflet ile gecirmistim ömrümü…Rabbime kullugumu yapamadim cok yazikFakat namaz kilmaga baslayacaktim artik…Iyi insan olmaya vermistim kati kararFakat ölüp dünyadan ayrildim apar topar…Ah keske namazimi kilsaydim ne olurduO anda bir ses duydum: “Gecti artik” diyordu…Diyordum ki: „Ah keske gecmemis olsaydi“Hep ibadet etseydim yapmasaydim hic günah…Nasil oldu YARABBI vuku buldu bu kazaHemen basliyacaktim bu günlerde namaza…Simdi ne yapacagim aman YA RABBI aman!Ah keske namazimi kilsaydim muntazam…Avazim ciktiginca bagirmak istiyordumLakin hic bir yerimi kipirdatamiyordum…Gerci ölecegimi biliyordum evveldenFakat cok ani öldüm hem de tövbe etmeden…Az sonra beni alip insanlar omuzunaCamiye götürdüler cenaze namazina…Ah nicin hayattayken gitmezdim camiye ben?Halbuki evimize yakindi pek de hemen…Bir gün bir arkadasim rica etmisti bana“Gel camiye gidelim bu öglen namazina”Itiraz ettimse de o dostum etti israrSeverdim kendisini gittim, verdim karar…Vardi o gün üstümde aldigim yeni takimCiktigimda baktimki burusmus pacalarim…Gitmedim artik daha camiye bu sebeptenAh ne gafletteymisim ve cahilmisim hepten…Geriye dönüs yok ki telafi eyliyeyimBunca günahlarimla ben simdi neyliyeyim?Hemen basliyacaktim tam bes vakit namazaVe tövbe edecektim olmasaydi su kaza…Bilseydim böyle ani vefat edecegimiYapardim layikiyla HAKKA ibadetimi…Böyle hayiflanirken ses duydum bir aralikYine ayni o sesti, diyordu: „Gecti artik“Cenazemi kildirip sordu ki imam bizzat:„Nasil biliyorsunuz bu sahsi ey cemaat“?Coklari cevap bile vermedi bu sualeAh keske düsmeseydim bu günkü kötü hale…Haklarini yemistim cünkü ben cok kisininHic iyi derlermiydi onlarda benim icin…?Helallesmek üzere etmistim halis niyetLakin geldi ecelim olmadi buda kismet…Keske daha önceden yapmasaymisim bu isiO sesi duydum yine: “Gecti artik ey kisi”Siddetli bir yagmurda yagiyordu o araBen tekrar kaldirildim islanmis omuzlarda…Cemaat tabutumu egik halde tasiyorAnladim ki bu yokus mezarliga cikiyor…Tabuttan iceriye sizmisti o yagmurlarSulardan kefenim de islanmisti bir miktar…Onlar beni tasirken mezarligin yönüneKimi piyasadaki durgunlugu söylerken…Kimi de bahsederdi dün aksamki filimdenAh konusabilseydim derdim ki:„Aman sakin“Gaflete dalmayin ki eceliniz pek yakinIste ben ani öldüm tövbe bile etmeden…Siz bari tövbe edin bu firsat elde ikenAh keske geri dönmek mümkün olsaydi sayet…Gece gündüz RABBIME ederdim hep ibadetBen böyle söylenirken duydum yine o sesi:Diyordu: „Gecti artik, yok simdi faidesi“Mezarliga gelince tabuttan cikararak…Bir cukurun icine koydular tek olarakKabrim idi burasi karanlik dar bir mahal…Kabre girecegimi etmezdim hic de hayalYer yer su birikmisti kabrimin dip kismina…Sanki söyle diyordu girince mezar bana:“Ey kisi bu karanlik ve dar yer senin kabrin”Hazirliksiz geldinse yamandir simdi halinBilmezmiydin ölünce varacak yer burasi…Simdi pisman olsan da asla yok bir faydasiDostlarim tahtalarla üstümü örttü hemenO karanlik kabirde tek basima kaldim ben…Diyordum „Ey Allahim bir firsat daha yokmu“?Sana halis kul olup düzelteyim yolumu…Asla günah islemem secdeden kalkmaz basimYeterki bu firsati tani bana Allahim…Önce ses yeniden “Gecti artik” deyinceCirpinmaya basladim kuvvetim yettigince…Meger bu rüya imis uyandim yataktayimTer icinde kalmisim cirpinip durmaktayim…Dedim: “Elhamdüllillah, ölmemisim ben meger”Halim nice olurdu, gercek olsaydi eger?O günden Itibaren bes vakit kildim namaz…Cünkü bana bu rüya oldu büyük ikazDedim ki: “Ey Allahim sükürler olsun sanaKavustum bu rüyayla ilahi ikazina”Akli basa devsirip yapmali ibadetiVerilmez her insana böyle ikaz nimetiEcel ani geliyor düsünüp ibret alinBu dünya bir köprüdür oyalanip kalmayin…

2007-11-04T00:59:00.002-07:00

gül

2007-11-04T00:59:00.001-07:00

GÜL” , AŞKIN MİHRÂBIDIRDr. Mehmet GÜNEŞ-Yavuz Sultan Selim’ce-O “Gül”, aşkın mihrâbıdır tende cânım “Gül” diyor,Mihrâbıdır “Gül” uşşâkın âh eder bülbül diyor,Tende cânım âh eder dil-beste gönül diyor,“Gül” diyor, bülbül diyor, gönül diyor, Rasûl diyor.Başkaları Gülü bir çiçek diye sever belki de… Ama biz, Gülü “Gül” olduğu için severiz… Bizim için; Gül sevgilidir, Gül güzelliktir, Gül coşkudur… Gül, esmânın eşyâya tecellisinin esrârıdır… Gül aşktır, Gül sevinçtir, Gül bahar muştusudur… Gül, ezelle ebet arasındaki bütün zamanların “En Güzeli”nden yansımalar taşıdığı için güzeldir… Ve katmer Gül; rengini şehit kanından, kokusunu Efendimiz(sav)’in mübârek teninden aldığı için çiçekler sultânıdır… Bu sebeple olsa gerek, Gülün kokusuyla kendimizden geçeriz… Gideriz bir başka âleme… Yol buluruz mâverâya… Biz Güle, Gülistanda açan katmer Güllere; ” Peygamberlik Gülzârının Eşsiz Gülü”nün remzi olduğu için vurgunuz… Gülü her kokladığımızda salavat getiririz , O’nun terinin kokusundan bir zerreyi teneffüs ettiğimizden …“Gül”ü târife ne hâcet, “Gül”; Sevdâyı Muhammedî’dir… “Gül”ün sevdâsı kalbimizin hafî tepelerinde, ahfâ zirvelerinde sancak açmıştır… Ve bizler, gönlü Gülşen olan insanlara meftûn oluruz, “Kainatın Solmayan Gülü”nün aşkıyla… Gün gelir, gözyaşıyla Gül sularız… Bir Gül için bin dikene su veririz; biliriz ki, Güllerin içinde diken yoktur, dikenler içinde Gül vardır…O, aşkımızın mihrâbındaki “Gül “… O, âlemlere rahmet olarak gönderilen bir resûl… O, çöl sıcağındaki bir Kevser şelâlesi… O , teşrifiyle kainatı aydınlatan ve ışık bahşeden sonsuz bir nur şûlesi… Gündüzleri dünyayı ışıtan güneş ve geceleri gökyüzünde çiçek çiçek açan yıldızlar O’nun sönmeyen ışığının en mütevâzı kandilleridir… Serâ da , süreyyâ da O’nun nûruyla aydınlanır… O’nun sîreti bir amaç, O’nun sünneti bir hidâyet, O ‘nun sûreti gönüllere ülfet ve nîmet veren bir âb-ı hayat… Ruhumuz O’na âşık… O, Gül mushaflı sevdâmızın sembolü… O, on sekiz bin âlemin emsali olmayan “Gül”ü…Divan şairimiz Fuzûlî Su Kasidesinde:“Suya versün bâğbân Gülzârı zahmet çekmesün,Bir Gül açılmaz yüzün tek verse min Gülzâre su.”diye “O Gül “ün dünyaya bir kere geleceğini, bahçıvanın bin Gül bahçesini sulasa, sele verse dahi O’nun yüzü gibi bir Gül açılmayacağını en lâtif bir biçimde ifâde ediyor…Lâkin , O “Gül “ün sevdâsını kelimelerle anlatmak, dizelerle vasfeylemek ne mümkün… O, “Alemlere Rahmet” olarak gönderilen hayat güftesi… O, tebessümünden cennetler yaratılan mutluluk bestesi…O, bütün çağların önünü aydınlatarak Âdemoğlunu karanlıktan kurtaran yaratılmışların en yücesi… O, Rabbimizin terbiyesiyle yetişmiş bir ahlâk âbidesi… O, Çâresizlerin Çâresi…O, Kimsesizlerin Kimsesi… O, hurma kütüğünün bile hasretinden inlediği bir ülfet çeşmesi… O, mükemmel bir aile reisi… O , vefânın zirvesi… O, insanların en sabırlısı, en müsâmahalısı, en azimlisi, en kararlısı… O, yiğitlik ve cömertlik timsâli … O , kâinatın bir numûne-i imtisâli… O, Efendiler Efendisi… O, Allah’ın müjdesi… O , insanlığın müjdecisi … O, hem “Halîl” hem “Habîb”, hem “Sıddık ” hem “Emîn”… O, sevgi tohumları atıp, kardeşlik duyguları yeşerten; toprağa yağmur, karanlığa nûr, beşeriyete gurur ve gönlümüze sürûr olan Sevgililer Sevgilisi… O’nda toplanmıştır bütün güzellikler, O’nda cem olmuştur cümle özellikler… O, hep ” Ümmetim, ümmetim ” diyen “nefsim” demeyen Hâtemül Enbiyâ tâcının sâhibi… O, Sidretü’l Müntehâ’nın misâfiri… O , kusursuz bir komutan… O, Gâye İnsan… O, Mahşer günündeki tek sığınak… O , kırık gönüllerin mîmârı… O, Hakk’a giden yolun rahmet kapısı… O, İslamı bütünüyle hayatında billurlaştıran, bizâtihî İslam’ın kendisi olan Habîb-i Kibriyâ… O, Hakk’ın nûrunu bütün cihâna yayarak tebliğini tamamlayan Nebîler Nebîsi… O, Tek Lider, Tek Önder, Tek Rehber … Âşıklar O ‘nun için yanar… Sâdıklar O’nun için ağlar… Rüzgâr O’nun yâdıyla eser… Bülbüller O’nun kokusunun olmadığı yerlerde susar… O’nun izinden gitmeyen saadet bulamaz… O’nun nûruna pervâne olmayan Mahşerde kurtulamaz…O, İlâhî nizâmın nâmütenâhi güzelliğini bahşetti gönüllerimize… O , ruhlarımıza üflediği sonsuzluk aşkıyla hilkâtin esrârını öğretti bize… O’nsuz ne farkı vardı gündüzlerin geceden… O’na gelen vahiyle aydınlandık, karanlık her düşünceden… O olmasaydı, sonsuzluk iklimine ulaşamazdık… O olmasaydı, dünyadaki bu sarp yokuşları asla aşamazdık… O ‘nunla kalbimize nûr olup, doldu ilham… O’nunla ışık buldu; gece, gündüz ve akşam… O’nsuz baharlar kıştı… O ‘nsuz insanlık, öksüz ve yetim kalmıştı…Kâinatta mütecellî olan Esmâ-i İlâhiye’yi şahsında en mükemmel bir biçimde tebârüz ettirip, en mücellâ keyfiyetiyle temsil eden Gâye İnsan O’dur… O’nun her kelâmı hakla bâtılı ayıran bir kıstas; O’nun her hükmü şaşmaz bir adâlettir… O’nun hayatı tebliğini temsille geçmiş ve cihana en iyi tebliğin temsil olduğunu göstermiştir…O, ıstıraptan çatlamış dudaklara merhem, kuraklıktan çoraklaşmış gönüllere zemzem, insanlığını kaybetmiş ruhlara erdem ve alev alev yanan sinelere bir meltem gibi serinlik vererek bizlere cennet-âsâ baharlar ikrâm eder… O’nun gelişi gecelerin ebedî bir gündüze dönüşüdür… Ve O’nunla İslâm’ın nûru tulû etmiştir… O, ümmetini küfrün yakıcı sıcağından îmânın âsude ve serin iklimine kavuşturmuş, karanlıktan nûrun aydınlığına çıkartmıştır…Uykuda bile uyanık kalmanın keyfiyetine vâsıl olan gönül erleri, nurani ışıltıların semâvi izdüşümlerini O’na teslimiyette bulurlar… Muhakkak ki, sema ile arz arasında meydana gelecek bir kutlu buluşma “Gül Devri “nden ilham alan bir iklimde gerçekleşir… O “Gül”ün nâmütenâhi güzelliği kalplere yansıdığında gecesi olmayan bir gündüz tecelli edip gönüllerde Gül tomurcuklarının açılmasına vesile olur… Unutmayalım ki, en karanlık devirlerde bile dikenler arasında goncaya durmuştur Güller… “Gül”ün çevresindeki dikenler, Gül kokusuyla hemhâl olunca, Gül e dönüşür birer birer… Bizler ” Gül” kokusunun ikliminde insanlığımızı yeniden keşfettiğimiz zaman; rahmet, bereket ve hidâyet yağmurlarıyla madde ve mânâ planında yeniden dirileceğiz… Mekanın ve zamanın ölü noktalarına ” Gül Devri”nden gelen esintilerle hayat üflemeye muktedir olacağız… Gül yüzlüler göz yaşıyla Gül sularken, tomurcuk veren Güllerin açılmasını beklemektedir… Gonca Güller açıldığı zaman vuslat baharı gelecek, gönlümüz şâdumân olacaktır… Kalpler O’na bağlanıp râm olduğunda, yanlışlıklar bütün neticeleriyle birlikte ortadan kalkacaktır…Yeter artık uykunun yollarını gözleme… “Çıkmaz sokak “larda koşup dolaşmaktan yorulmadın mı? Umranların verâsındaki insanlar mesut değilse, huzuru bulamıyorsa; beşeriyet kendisini yeniden mîzâna çekmek, yeniden Kâinatın Efendisi’nin aşkıyla yanmak, yeniden O ‘nun ışığıyla nurlanmak, yeniden Asr-ı Saadet iklimine bağlanmak mecbûriyetindedir…Âdemoğlu, “Muhammedî Nur”dan ışık alıyorsa, davranışlar ve duygular semâvi kalıplarda şekillenip ” Gül”e meftûn oluyorsa; akıl ve kalp mecrâsını bulmuş, ruh ve gönül Hakk’a kavuşmuş, gözler Kevser, sözler zemzem ile yıkanmış demektir…Muhabbeti sâdık olanlar sevdiğinin yolundan gider ve ona itaat eder… İlahi sevginin menzîli de, istikâmeti de yolu da Muhammedî sevdâdan geçer… O’nu sevmek, O’na itaat etmektir… O’nu sevmek, O’nun sevmediklerini sevmemektir… O’nu sevmek O’nun şerefli ashabını ve O’nu sevenleri sevmektir… O , “Kişi sevdiğiyle berâberdir” müjdesini vererek ümmetine cennette beraberlik vâdetmiştir… O’nun sevgisi öyle bir aşk olmalıdır ki, bütün sevgiler onun yanında sönük kalmalıdır… O’nun sevgisi öyle bir muhabbet olmalıdır ki, sahibini îmânın en zirve noktasına ulaştırmalıdır…“Muhabbetten Muhammed oldu hâsıl,Muhammed’siz muhabbetten ne hâsıl ?”diye ifâde edilen bir aşktır Sevdâyı Muhammedî…Esmâ-i İlâhiye’nin beşer planında en kâmil mânâsıyla tezâhür ettiği Sultanlar Sultanı’nı rehber edinme ve O’na “Esselâm” diyebilme irtifâsıdır Sevdâyı Muhammedî… Kalplere hükmeden varlığı duyma, hissetme, halef olma mükellefiyetiyle her şeye lâhutî âlemin penceresinden bakabilmedir Sevdâyı Muhammedî… O’nun aşkı, kainata mânâ kazandıran bir sır hazinesidir… Eşyanın ruhuna nüfûz ederek “eşyâ”dan “esmâ “ya ulaşabilme yoludur Sevdâyı Muhammedî… “Esma”dan “Sıfat”a, sıfattan “Zât “a intikâl ederek yaratılış gâyesini idrâktir Sevdâyı Muhammedî… Kendisini nefs ve enâniyet cihetiyle dizginleyen ve ” Gül”e râm olan Gül yüzlü insanların gönüllerinde İlâhî aşkın şahikalaşmasıdır Sevdâyı Muhammedî…“Sevdim Seni ben, Âleme Rahmet diye sevdim,Bir benzeri yok, Cenâb-ı Ahmet diye sevdim”dizeleriyle terennüm edilen bir İlâhî muhabbettir Sevdâyı Muhammedî…O’nsuz zaman, mekan ve insan hayatiyetini kaybeder… Gönüller O ‘na dönünce dirilir… O’nun varlığı insanlığın vâroluş sebebidir… O’nu her dem kalbinde hissederek selât-ü selamla yâdetmek ne büyük mutluluk… O’nun sevgisini yüreğinde büyütebilmek ne büyük saadet…Gerçekten de, asırlardır buhran ve bunalımlar içinde kıvranan beşeriyetin mutluluk ve saadeti; ” İnsanlığın İftihar Tablosu”nun sünnet-i seniyyelerine ittibâ etmekten geçer… Ve insanlık, O’nun getirdiği altın düsturları hayata geçirmeye, bugün her zamankinden çok daha fazla muhtaçtır… Asrın getirdiği problemlere çözüm arayan insanlığın kara bulutlarla kaplı dünyasının aydınlanması; O’nu yeniden tanımak, O’na yönelmek, O’nu rehber edinmek ve O ‘ndan alacağı umut kıvılcımlarını beşeriyetin ufkuna taşımakla mümkün olacaktır… Şeyh Gâlip’in:“Sen Ahmed’i Mahmûd’u Muhammed’sin Efendim,Hakk’tan bize Sultân-ı Müeyyedsin Efendim”diye hitâb ettiği; şefaatçımız, yardımcımız, müjdecimiz, kurtarıcımız olan “Sonsuz Nûr ” bütün bir beşeriyet gibi bizleri felâha erdirilecektir…Ufkumuzu saran sisler, kurşûni bulutlar, endişeler ve karanlıklar kaybolur; O ‘nun rahmet elinden bizlere yansıyan bereket ve feyz ikliminde… Hep birlikte yeniden, yeni baştan yenileyelim Âlem-i Ervah’taki “Elestü bi Rabbiküm”sualine verdiğimiz ” Belâ ” cevâbını… Ürpertisini kalplerimizin en derin köşelerinde hissederek tâzeleyelim ahd-ü peymânımızı… “Gül “ün gölgesindeki toprağın bile Gül koktuğunu hiç unutmayalım… “Gül”e sevdâmızı eksiltmeyelim… Allah’ım! Bize O ‘nun sîretini öğret… O’nun yolundan gitmeyi bizlere nasip et… “..Kim Peygambere itaat ederse şüphesiz Allah’a itaat etmiş olur.. ” (Nisâ 4/80) emr-i İlâhîsi gereğince Habîbullahı sevmek Allah(cc)’ı sevmektir… ” Resûlulah’a duyulan muhabbetin derecesi îmânın ölçüsüdür “… Bu sebeple bizlere O’nun muhabbetini lütfet…Yâ Erhame’r-Râhimîn!… O’nun aşkını sînelerimizde bir alev deryâsı hâlinde volkanlaştır… Bizleri O’nun yolundan ayırma Yâ Rabbi… Ve iki cihanda ebediyen Gülmek için, “Gül “ün gölgesinde olmayı bizlere müyesser eyle Yâ İlâhe’l-Âlemîn!…O’nun gölgesinde olmak, cennet-âsâ baharlara ermektir… O ‘ndan medet ummak, çölde susuzluktan çatlamış dudaklara âb-ı hayat vermektir… O, hicranla yanan sînelerin mutluluk rüzgârıdır… O, sonsuzluk iklîminin îtîbârıdır… O, ümidin temsilcisidir… O, şefâat bekleyenlerin; mütebessim incisidir… O, bizim gönüllerimizin sultanı… O, bizim dertlerimizin dermanı… O, bizim kurtuluşumuzun fermanı… Bizde, O Habîb-i Kibriyâ’nın, O Sevgililer Sevgilisi’nin eşiğine baş koyup - yüzümüz olmasa da affına sığınarak- şefkâtine muhtaç olduğumuzu, arzetmek için, Yunus Emre’nin diliyle:“Canım kurban olsun Senin yoluna,Adı güzel, kendi güzel Muhammed,Şefâat eyle bu kemter kuluna,Adı güzel kendi güzel Muhammed”diyerek medet bekliyor, Efendimiz’den şefâat dileniyoruz…Ey Sultanlar Sultânı! 15 asır önce yol verdiğin sevgi kervânına bizleri de kabul buyur… Ey Resûller Resûlü! Bizler için; kapına Kıtmir, bastığın yere türâb, ayağına toz, tebliğine köle olmak ne büyük ümran… Senin ümmetin olma berâtını almak ne büyük ikram… Sultanım, bizler Seni dünyada görme saadetine erişemedik… Ama bizler, çok günahkar bir ümmet olmamıza rağmen - hakkımız olmasa da- rüyâlarımızda Seninle olmak, Senin aşkın ve muhabbetinle dolmak istiyoruz… Cür’etimizi bağışla Efendim… Gül Yüzünü görmemiz, şefâatine ermemiz için, bizlere de lütfeyle destur… Ne olur!..“Ezel bezminde bir dinmez figândım Yâ Resûllalâh,Cemâlinle ferah-nâk et ki yandım Yâ Resûllalâh…”diye Yaman Dede’nin dizeleriyle arz-ı hâl ediyoruz…“En Güzel”e yâr olanlara, “Gül “e gönülden bağlananlara binlerce selâm olsun…

2007-11-03T05:25:00.001-07:00

gülüme

2007-11-03T05:24:00.000-07:00

Bir güle gömün beni,öldügüm zaman….Kıpkırmızı bir gülün ta yüreğine yapın mezarımı….Serpistirin dağlara, ovalara, bayırlara…. Takıp takıştırın genç kızların saçlarına,delikanlıların yakalarına… Demet yapın vazolara , nakış olsun kilimlere…
Bir güle gömün beni, gözlerimi yumunca…Kıpkırmızı yaprakların yem yeşil yüregine yatirin beni… Yaramaz bir kelebek kanat çırpsın üstümde…Barış tohumları taşısın kanatlarında…O kanat çırptıkça içim ferahlasın.

Bir gülün yapragına gömün beni,bahar gelince…Fark etmez ister bir gonca gülister bir deste gül.Kırmızı olsun, Sarı olsun, Beyaz olsun, taze olsun canlı olsun yeter…Ölmesin savas ortasındaki çocuklar gibi…Kopmasın dalından daha yeşilken,sararmadan kapılmasin yellere…

Bir gülün hayaline gömün beni,umutlarım kalbime kilitlendiğinde…Bir genç kızın hayalleri kadar pembe olsun… Ama bana söz verin,sakın suya düsmesin bir daha…Bir uçurtmanın kuyruguna takın onu … özgürlügün tadını çıkarsın bulutların üzerinde…

Bir gülü sulayan buluta gömün beni bembeyaz…Barış yagmurları bıraksın yer yüzüne…En tas yüreklerin üstüne üstüne yağsın… Oda yetmezse sel olsun,taşsın gelsin yamaçlardan…Katıp götürsün önüne, hos olmayan her seyi…

Bir gülü sulayan bulutun yagmur damlasına gömün beni,tuzsuz olsun,asitsiz olsun…Gözyaslarımın tuzu yeterince yaktı çünkü beni, yüreğimi…Onlarca aç çıplak ilgiye hasret çocuğun ,onlarca gencin,yaslının gözünden akan yasların tuzunda kavruldu yüregim…Yandı yüregim…Gömün artık beni o yağmurlara…

Bir gülün gülüsüne gömün beni,gamze dediginiz sirin çukurlar eşlik etsin bana…Hasretim çünkü kıkır kıkır gülüşlere…Kara kara düsünenleri,hasta,aç,sakat insan mezarlarını,aglayan çocuk yüzlerini görmek istemiyorum artık…

Bir gülün umuduna gömün beni,gül kokulu olsun umut-mezarım…Canlı olsun barisli günlerin umudu olsun…Gitsin otursun en can alıcı tartismaların ortasına…Sitem etsin."Yazik degilmi onca hayale,umuda, güzelliklere" diye…

Bir gülle baslayan sevgilere gömün beni…Bir yürek dolusu sevgi olsun mezarım…Yürekler dolusu sevgi verin bana…Çünkü sevgi beraberinde saygiyi ,esenligi,umudu,mutluluguda getirir.Sevgi yalniz degildir.Baris izler onu…Sevgiyle baris hiç ayri olurmu birbirinden…

2007-11-03T00:43:00.001-07:00

güz gülleri

2007-11-03T00:41:00.000-07:00

güzün yani sonbaharın açan gülleri farkettinizmi hiç?sanki ogünlerde yazın olduğundan farklı açarlar daha bir renkli daha bir canlı.ya ben öyle görüyorum yada gerçekten öyle(kışa hazırız yaz boyu açtık kışada bizi görüp mutlu ve ibretkar girin)der gibi insanlara.evet ibretkar yüce YARATICI nın büyüklüğünü,yüceliğini,asaletini,muhteşemliğini sergiler onu tarif eder gibi yüce(YARATICI)yı.ne muhteşemdir O negüzel ne adaletli;tüm güzel sıfatların sahibi yüce ALLAH(C.C).sonbaharın ayrı güzelliği kışın ayrı güzelliği yazın ayrı güzelliği ve tabiki baharın ilkbaharın ayrı bir güzelliği var.biri diğerinin bitimi gibi gelir insana sonbahar yazın bitimi kışın başlangıcı gibidir ben farklı algılarım evet sonbahar yazın bitişi ama tekrar yaz için bir hazırlıktır kışın o kar,yağmur bol bol olunca yazlarıda bir o kadar verimli ve muhteşem değilmidir?yazın kavurucu sıcaklarının arkasından o toprağın özlemi değilmidir kara,yağmura kavuşmak,vuslata ermek.kışın arkasından dinlenmiş olarak bahara çıkan toprak,ilk bahar sanki hayatın başlangıymış gibi hayata başlamazmı?onun hakkı değilmidir yazın o kadar cömert o kadar bol ve bereketli alabildiğine verimkarlığın ardından kışın dinlenip suyunu uykusunu alıp tekrar insanların emrine kendini sunmaya. evet onunda hakkı.kışın soğuk acıtır içimizi,yıldırır bazen canımızdan bezdirir o bezginlik aynı anda insanlara yazın mutluluğunu alabildiğine rahatlığın özlemini vermezmi,severim karı yağmuru severim inadına soğuğu fırtınayı.kar yağmaya başlayınca hiç kesilmesin isterim rüzgar estikçe fırtına oldukça son gücüyle sert essin isterim.rüzgar estikçe ben RABBİMi düşünürüm kışın aşırı soğuk olunca içerdeki soba bana mutluluk verir hoşuma gider üzerinde çay üzerinde pişen yemeğin kokuları evi saran o güzel kokular bana bu kış ne muhteşem birşey diye düşündürür.o kokular arasında pencerenin önünde oturup dışardaki yağan karın yağmasını seyretmek bana huzur verir o kar sürekli yağsa hiç aralıksız.kışın ardından yazın gelmesi toprağın uyanıp hadi ne duruyorsunuz çalışmak vakti bana birazcık yemek verin ven size o verdiklerinizin katkat fazlasını vericem demesini duyuyorum adeta bahçeye tarlaya baktıkça üzerindeki karın yavaş yavaş eriyip güneşle birlikte sizin verdiğiniz yemeğin büyüyüp bereketlendiğini görür gibi oluyorum.ne muhteşem bir düzen ne muhteşem bir saygı ne muhteşem bir sevgidir o.insanların emrine amadedir bu dünyadaki herşey.ALLAHın insanlara olan sevgisidir bu.ALLAH bizi seviyor bu aşkların bu mutlulukların en güzeli en muhteşemi.seni seviyorum RABBİM seni seviyorum

2007-11-01T13:00:00.002-07:00

2007-11-01T13:00:00.001-07:00

Gercekten de, gönülden gönüle pencere vardir. Iki insan birbirine gönülden baglaninca, artik onlar, birbirinden ayri degillerdir. Bedenleri birbirinden uzak düsse de gönülleri beraberdir. Iki kandilin kaplari birbirinden ayridir. Bitis ik degillerdir. Fakat nurlari birbirine karismistir, birlesmistir. Hicbir asik yoktur ki, sevgilisi onu aramadikca, sevgilisi ile bulusmayi dilesin. Fakat ask, asiklarin bedenlerini zayiflatir, eritir,sevgilileri ise daha da güzellestirir, gelistirir. Su gönülde, sevgi simsegi parlayinca, bilmis ol ki, o gönülde sevgi vardir. Kurnazin biri Hz. Aliye Seni cok severim demis. Hz. Ali de o kisiye; Yalan söylüyorsun. Cünkü ben seni sevmiyorum, senin de beni sevmedigine kalbim taniklik ediyor. Cevabini vermis. Evet sevgiyi kalp dogrulamalidir. Siz gerçekten birini seviyorsaniz, muhakkak o da sizi sevmektedir. Kalbinizde birine karsi sevgi yoksa, onun sevgi iddiasina inanmayiniz, cünkü yalandir. Senin gönlünde de Allah sevgisi iki kat oldu artti ise, Süphe yok ki Allah da seni seviyor demektir. Peygamber Efendimiz bir hadislerinde;Kul Allahini ne kadar severse, Allah da onu o kadar sever. buyurmuslardir. Mevlana...

2007-11-01T12:56:00.000-07:00

Bir kimse hapşurunca ne demesi gerekir? elhamdüllilah: Allah sükür Bunu duyan ne demelidir? yerhamükellah: Allah sana rahmetiyle muamele etsin Tekrar habşuran ne demelidir? yehdina ve yehdikumullah veya yagfirullahü lene ve leküm: Allah bizide sizide bagislasin

2007-11-01T12:55:00.000-07:00

2007-11-01T12:51:00.002-07:00

Bu yol, yâni tasavvuf yolu, Hak nûrunun tecellî ettiği öyle pırıl pırıl bir ufuktur ki, aslâ leke kabul etmez. Bu yolun özünü ve rûhunu görebilenler, onda aslâ dîn-i mübîne aykırı bir hâl bulamaz. Nitekim Şâh-ı Nakşibend Hazretleri'nin mânevî halkasında avâm-havâs her kesimden sayısız talebe vardı. Hüsâmeddîn Hâce Yûsuf gibi Buhârâ'nın önde gelen âlimleri de onun sohbet meclislerine katılmaya can atıyordu. Ancak ulemâdan bazıları, bunu aralarında bir dedikodu vesîlesi yapıp Bahâuddîn Nakşibend -kuddise sirruh- hakkında ileri-geri konuşmaya başladılar. Nihâyet birgün bu muhâlifler, Nakşibend Hazretleri ile bir mecliste buluşup tenkitlerini dile getirdiler. Bahâuddîn -kuddise sirruh- onlara:"- Gelin, yolumuzu size anlatalım; eğer Kur'ân'a ve sünnete aykırı bir husus varsa, söyleyin ondan vazgeçelim!.." dedi.Hazret-i Pîr'in anlattıklarını dinleyen ve bu yüce tasavvuf yolunu inceden inceye mütâlaadan geçiren o ulemâ, yakînen şâhid oldukları bu ulvî hakîkatler karşısında itiraz edecek bir şey bulamadılar. Kemâl-i edeble:"- Efendim, yolunuz sırât-ı müstakîm imiş; gayrı hiçbir itirazımız yok!.." dediler.HİSSE:Bu hâdiseden anlaşılan, gerçek tasavvuf yolunun Kur'ân ve sünnete tâbî olmada büyük bir titizlik ve kalbî rikkat içerisinde olduğudur. Sâliklerine de bu minvâl üzere hareket etmelerini işâret eden Şâh-ı Nakşibend'in zâhirî ilimlerde ulemâ ile çatışmayıp, aksine "eğer Kur'ân'a ve sünnete aykırı bir husus varsa, söyleyin ondan vazgeçelim" buyurması, istikâmetin bu yoldaki ehemmiyetini ifâde eder. Dolayısıyla bu yolun sâliklerine gereken, aynı hassâsiyeti göstererek bu tertemiz yola leke düşürmemektir. Ancak burada ulemâ ile kasdedilen sâlih âlimlerdir, yoksa "ulemâ-i bi's-sû'" denilen kalbleri ve ilimleri fesâda uğramış olup Hak yoluna ters hareket eden, ihlâs ve takvâyı hiçe sayan, Allâh dostlarının fazîletlerini inkâr eden ve Kur'ânî ifadeyle az bir dünyâlık karşısında Allâh'ın âyetlerini satan gâfiller değildir.

2007-11-01T12:51:00.001-07:00

Rivayete göre Yavuz Sultan Selim, Mısır seferinde Konya’nın Çumra ovasından geçerken ordusuna mola verdi. Bu esnada kendisi de, birkaç kişi ile etrafı dolaşırken bir ihtiyara rastladı. Selam verdi. Sonra:-Uzak yerden geliyorum, karnım aç, yiyeceğin var mı? diye sordu.Yaşlı zat, meşgalesine devam ederek ilerideki bir tencereyi gösterdi ve “buyur” dedi.Bu defa Yavuz:- Fakat yalnız değilim. Ardımda kocaman bir ordu vardır, dediNur yüzlü ihtiyar, hiç telaş etmeden:- Evladım, kaptaki aş hepinize yeter inşâallah! dedi.Gerçekten bütün asker, bu kaptan karnını iyice doyurdu; yine de kaptaki aş bitmedi. Bu hal karşısında hislenen Yavuz, bu yaşlı zatın duasını da alarak yoluna devam etti. Zafer sonrası bu zata tekrar uğradı ve bir isteği olup olmadığını sordu. Mübarek Allah dostu, yavaş bir sesle:-Sultanım! Bir ikincisi olmadığı için mendilimi verirseniz sevinirim, dedi.Yavuz önce şaşırdı. Sonra da muharebede yaralandığı sırada yarasını bir mendille saran zatın bu olduğunu anlamakta gecikmedi. Mendili çıkarıp sahibine iade ederken gözleri nemlenen Yavuz, gönlünün derinliklerinde Cenab-ı Hakk’a sonsuz ve sayısız nimetlerinden dolayı şükürler ediyordu.Bu hadise, Hakk dostlarının, Yavuz’un samimiyetine karşı maddi ve manevi tasarrufta bulunduğunun en bariz misallerindendir

ömrü uzatan 7 gıda

2007-11-01T12:47:00.000-07:00

Badem: Her gün, bir çay fincanın yarısını dolduracak miktarda, yani 30 gram badem yemeyi ihmal etmeyin. Omega-3 asitli yağları açısından oldukça zengin bir besin olan badem, kandaki kötü kolesterol (LDL) oranını yüzde 4.4 oranında düşürüyor. Badem böylece damar tıkanıklıklarını önleyerek, dolaşım sisteminin düzenli olarak çalışmasını sağlıyor; kalbi koruyor.Kahve: Günde iki fincan kahve, özellikle orta yaşlardan sonra görülen Parkinson ve Tip-2 diyabete karşı vücudu koruyor. Kahvede bulunan kafein maddesi, diyabete yakalanma riskini yüzde 35 azaltıyor. Ayrıca ağrı kesici özelliği de bulunuyor. Ancak kahveyi mutlaka kalsiyum deposu olan sütle için. Böylece kafeinin kemikleri zayıflatmasını engellemiş olursunuz.Tarçın: Her yemekten sonra içinde bir miktar tarçın bulunan bir tatlı yemeyi unutmayın. Tatlı yemek istemiyorsanız, küçük bir çay kaşığı dolusu tarçını doğrudan suya ekleyerek içebilirsiniz. Tarçın kan şekerini düzenliyor, ayrıca sinir sistemini rahatlatıyor. Öte yandan köri baharatının içinde bulunan Tumerik adlı maddenin eklem iltihabını ve romatizmayı önlediğini unutmayın.Patates: Antioksidanlar yönünden çok zengin. Amerikan Tarım Dairesi'ne göre en yararlı 100 besinler arasında 17. sırada yer alıyor. Akciğer kanseri, diyabet ve kalp krizine karşı koruyor. Ancak patatesi kızartmak yerine, yağsız bir şekilde haşladıktan veya fırında pişirdikten sonra yemeyi tercih edin.Sebze çorbası: Doyurucu ancak kalorisiz bir yiyecek olduğu için özellikle kilo vermek isteyenlerin bir numaralı tercihi. Ayrıca, özellikle sebze çorbası sodyum bakımından zengin. Bir kase sebze çorbasında 500 miligram sodyum bulunuyor. Sodyum, sinir sistemi ve kasların düzenli olarak çalışmasını sağlıyor. Ayrıca vücuttaki sıvı miktarının dengesini düzenliyor. Ancak günde 1500 miligramdan fazla sodyum tansiyon ve kalp rahatsızlıkları konusunda tam bir ters etki yaratıyor.Zeytinyağı: Zeytinyağı kanser riskini azaltıyor. Günde 25 ml. zeytinyağı alanların idrarlarında, hücrelere zarar veren “8oxodG” adlı maddenin seviyesinin azaldığını ortaya çıkardı. Zeytinyağı kanserin yanı sıra iyi kolesterol (HDL) oranın artmasını sağlayarak kalbi koruyor, 1 çorba kaşığı zeytin yağında 120 kalori bulunuyor. Bu nedenle günde 6 çorba kaşığını geçmeyin.Çay: Siyah veya yeşil olsun, çayın her türü kanser riskinin azaltılmasında etkili bir rol oynuyor. Çay, kadınlarda rahim kanserine yakalanma riskini yüzde 50 azaltıyor. Göğüs kanseri içinse bu oran yüzde 60'a kadar çıkıyor. Çay ayrıca Alzheimer ve kalp krizine karşı vücudu koruyor.

RUHLARI ŞAD OLSUN

2007-10-22T02:01:00.000-07:00

MEHMETÇİKLERİM SİZ ÖLMEDİNİZ

vatana sevdam

2007-10-22T01:58:00.001-07:00

vatana sevdam
Benim gönlüm sevgiseli Viran bahçe gibi değil A çar yediveren,lale ,sümbül Aşka ait ne varsa orda var Karşılık görese de görmesede Labirent gibi sarmiş her yanını Çıkış yok secgi çemberinden Sevdim sevmedeiğim yok cihanda Verdim vermediğim yok alemde Yazdım aşkımı yazdım gönlüme Varsın karşılığı olmasa da Ölününe sevdam bilinmesede Akıttığım gözyaşlarım karım olsada Hep hayallerimde yaşamayı seviyorum Bakirdi yüreğimin toprakları Bir sevda tohumu düştü Apansız bir şekilde Büyüdü,palazlandı,serpildi sevdam Ama o toprağı taşıyan yüreğime Zavallı benliğime Acı verdi,eza verdi Üstüne üstlük birde Sevadm bana Ben sevdama fazla geldik Ben seveceğim sevdamı ölümüne Uzattığım sevgi dolu ellerim boş dönsede Kor ateş düşen yüreğime derman olmasada Mücadeleden korksa da sevadam Ona olan aşkımı kutsal emanet gibi Yüreğimin en nadide yerinde Ona olan sevdam bedenimle toprak olacak Sıratı beraber geçeceğiz Meleklerin ardında yüce kata varıp Tanrıya günahlarını benin defterime yazmasını Onunyerine benim yanmamı isteyeceğim Çünkü benin sevdam,bir günlük değil Bir ömürlük değil Benim sevdam mahşerlik sevda BENİM SEVDAM BENİM SEVDAM

2007-10-22T01:57:00.001-07:00

milletimizin başı sağolsun

2007-10-22T01:49:00.000-07:00

Ana bu sabah yine erken uyandıkBotları boyadık,düzeni yaptıkSabah sabah iştimada dimdik ayaktaydıkBen şehit olacağımı hissetmiştim anneBir emir geldi babacan komutandanAraçlara bindik tam teşhizat hep bir andanKaramanlı başladı dua okumaya ağzındanBen şehit olacağımı hissetmiştim anneMataramda ki su sanki zem zemdiTetiğim gül oya,süngüm bir çiçektiYüreğimde ki sevda daha bir depreştiBen şehit olacağımı hissetmiştim anneSen geldin aklıma giderken göreveSivaslının gözündeki yaşa takıldı aklımSordum kendi kendime acep niyeBiliyordu o da kavuşmayacaktı nişanlısı Emine'yeBen şehit olacağımı hissetmiştim anneBir ses duyuldu önce kulaklarım oldu sağırAz sonra geldim kendime koştum cenkeArkadaşlar dökülüyordu tek tek yere bağır ALLAH diye bağırGözümde ki yaş düşmüştü gönlüme orda oldu kahırBen şehit olacağımı hissetmiştim anneVatan içindi dökülen kanlar yereÇakallar karşı cephede mehmetçikler yerlerdeTokatlı,Yozgatlı düşmüş kalmışlar üst üsteAllahım sen onlarında gazasını mübarek eyleBen şehit olacağımı hissetmiştim anneDoğduğum anı bilmem ama anamÖlürken son sözüm oldu VATANHelaldir ona bu uğurda verilen her canAna ağlamaysın oğlun oldu şehit OSMANBen şehit olacağımı hissetmiştim anneVATAN SAĞOLSUN

2007-10-19T00:32:00.000-07:00

canlar sana feda ya resulallah

Hz. Peygamber (S.A.V.)’ın 114 bini bulan hacıya hitaben açıkladığı hutbe
Veda Hutbesi Hz. Peygamber (S.A.V.)’ın 114 bini bulan hacıya hitaben irad ettiği hutbe’dir. Hz. Peygamber (S.A.V.) bu son hutbesinde, bundan sonra bir daha haccedemeyeceğini bildirip vefatının yaklaştığını ima ettiği, sonraki gelen günler de O’nun (S.A.V) bu sözlerini doğruladığı için bu hacca Veda Haccı, bu hac esnasında irad ettiği hutbeye de Veda Hutbesi adı verildi.
Arafat’ta yüzbinin üzerindeki hacıya hitaben Hz. Peygamber (S.A.V.) sesinin bütün hacılar tarafından işitilmesi için belli mesafelerde gür sesli sahabilerden bazılarını görevlendirdi. Hz. Peygamber (S.A.V.)’in sözlerini tekrar eden bu sahabiler hutbenin bütün hacılar tarafından duyulmasını sağlıyorlardı. Devesi Kusva’nın sırtında olduğu halde Hz. Peygamber (S.A.V.) şu hutbeyi irad etti:
Ey insanlar!
Sözümü iyi dinleyiniz. Bilmiyorum, belki bu seneden sonra sizinle burada ebedi olarak bir daha buluşamayacağım. Ey insanlar; bu günleriniz nasıl mukaddes bir gün ise, bu aylarınız nasıl mukaddes bir ay ise, bu şehriniz nasıl mukaddes bir şehir ise; canlarınız, mallarınız, ırzlarınız da öyle mukaddestir, her türlü saldırıdan emindir.
Ashabım!
Yarın Rabbinize kavuşacaksınız ve bugünkü her hal ve hareketinizden sorulacaksınız. Sakın benden sonra eski dalaletlere dönüp birbirinizin boynunu vurmayınız. Bu vasiyetimi burada bulunanlar bulunmayanlara bildirsin. Olabilir ki bildirilen kimse, burada bulunup da işitenlerden daha iyi anlayarak muhafaza etmiş olur.
Ey ashabım!
Kimin yanında bir emanet varsa onu sahibine vesin. Faizin her çeşidi kaldırılmıştır, ayağımın altındadır. Lakin borcunuzun aslını vermek gerekir. Ne zulmediniz ve ne de zulme uğrayınız. Allah’ın emriyle faizcilik artık yasaktır. Cahiliyetten kalma bu çirkin adet’in her türlüsü ayağımın altındadır. İlk kaldırdığım faiz de Abdulmuttalip oğlu (amcam)Abbas’ın faizidir.
Ashabım!
Cahiliyet döneminde güdülen kan davaları da tamamen ortadan kaldırılmıştır. İlk kaldırdığım kan davası da Abdulmuttalib’in torunu (yeğenim) Rebia’nın kan davasıdır.
Ey insanlar!
Bugün şeytan şu topraklarınızda yeniden nüfuz ve saltanat gücünü kaybetmiştir. Fakat bu kaldırdığım şeyler haricinde küçük gördüğünüz işlerde de ona uyarsanız bu da onu memnun edecektir. Dininizi korumak için bunlardan sakınınız.
Ey insanlar!
Kadınların haklarına riayet etmenizi ve bu hususta Allah’tan korkmanızı tavsiye ederim. Siz kadınları Allah’ın emaneti olarak aldınız. Ve onların namuslarını ve ismetlerini Allah adına söz vererek helal edindiniz. Sizin kadınlar üzerindeki hakkınız; aile şerefinizi korumalar ve evlerinizi sizin hoşlanmadığınız hiç kimseye açmamaları, çiğnetmemeleridir. Eğer onlar razı olmadığınız herhangi bir kimseyi evinize alırlarsa onları hafif bir şekilde, azarlayabilirsiniz. Kadınların da sizin üzerinizdeki hakları; örfe göre her türlü giyim ve yiyeceklerini temin etmenizdir.
Ey mü’minler!
Size bir emanet bırakıyorum ki siz ona sımsıkı sarıldıkça yolunuzu hiçbir zaman şaşırmazsınız. O emanet Allah’ın kitabı Kur’andır.
Ey mü’minler!
Sözümü iyi dinleyiniz ve muhafaza ediniz. Müslüman müslümanın kardeşidir ve bütün Müslümanlar kardeştir. Din kardeşinize ait olan herhangi bir hakka tecavüz, başkasına helal değildir. Ancak gönül hoşluğuyla verilen başka. Ashabım! Nefsinize de zulmetmeyiniz. Nefsinizin de üzerinizde hakkı vardır.
Ey insanlar!
Cenab-ı Hak her hak sahibine hakkını vermiştir. Varis için vasiyete gerek yoktur. Çocuk kimin döşeğinde doğmuşsa ona aittir. Zinakar için mahrumiyet cezası vardır. Babasından başkasına nesep iddia eden soysuz yahut efendisinden başkasına uymaya kalkan nankör, Allah’ın gazabına, meleklerin lanetine ve bütün Müslümanların düşmanlığına uğrasın. Cenab-ı Hak bu insanların ne tevbelerini ne de şehadetlerini kabul eder.
Resulullah (S.A.V.) sözlerinin burasında dinleyenlere sordu:
Ey insanlar!
-Yarın beni sizden soracaklar. Ne dersiniz? Ashab-ı Kiram cevap verdi:
-Allah’ın risaletini tebliğ ettin; görevini yerine getirdin, bize vasiyet ve nasihatte bulundun diye şehadet ederiz.
Resulullah (S.A.V.) şehadet parmağını göğe kaldırarak üç kez:
-Ya Rab şahid ol! Ya Rab şahid ol! Ya Rab şahid ol! (buyurarak Arafat’taki hutbesini bitirdi.)
Şeytan taşladıktan sonra Peygamber Efendimizin ümmetine nasihati
Ey insanlar!
Sizi Allah’ın kitabına bağlayan peygamberinizin (s.a.v) sözlerini iyi dinleyiniz, ona itaat ediniz. Hac ibadetinizin bütün hareketlerini benden gördüğünüz gibi ifa ediniz. Öyle sanıyorum ki, ben bu seneden sonra bir daha haccedemem.
Resulullah (S.A.V.) bundan sonra halka sorulu cevaplı sürdürdüğü hutbesini :
Ey insanlar!
Ayların yerini değiştirerek geri bırakmak inkarda aşırı gitmektir. Kafirler böyle yapmakla doğru yoldan saptılar. Allah’ın haram haram kıldığı ayların sayısını uygun yapmak için, bir yıl haram ayını helal, diğer yıl onu haram sayarlar. Böylece Allah’ın haram kıldığını helal kabul ederler. Zaman Allah’ın gökleri ve yeri yarattığı gibi aynı duruma döndü.
Allah’ın katında aylar on ikidir. Bunların dördü mukaddes (haram) aylardır ki, üçü arka arkaya gelen Zilkade, Zilhicce ve Muharrem, dördüncüsü de Cemaziyelahir ile Şaban’ın arasındaki Recep’tir.
Ey mü’minler!
Bu ay hangi aydır?
-Allah ve Resulü daha iyi bilir.
-Zilhicce ayı değil midir?
-Evet, Zilhicce’dir.
Bu içinde bulunduğumuz belde hangi beldedir?
-Allah ve Resulü daha iyi bilir.
-Mekke şehri değilmidir?
-Evet Mekke’dir.
-Bugün hangi gündür?
-Allah ve Resulü daha iyi bilir.
-Yevmünahr’dır. (kurban kesme günü) değilmidir.?
-Evet yevmünahr’dır.
Bu diyalogdan sonra Resulullah (S.A.V.) sahabelere dönerek
Şu halde iyi bilinizki; bu şehrinizde, bu beldenizde, bu gününüzün mukaddes(haram) olduğu gibi birbirinize kanlarınızı dökmek, mallarınızı haksız yere almak, namuslarınızı kirletmek de haramdır, her türlü saldırıdan masumdur. Muhakkak ki siz Rabbinize kavuşacaksınız, o zaman bütün bu işlerden sorulacaksınız.
Ey insanlar!
Aklınızı başınıza alında benden sonra birbirinizin boynunu vuracak şekilde dalalete, vahşete düşerek cahiliye devrine dönmeyin.
Ey insanlar!
Bu nasihatlerime kulak verip bunları burada hazır bulunanlarınız bulunmayanlara tebliğ etsin. Olabilir ki, kendisine tebliğ edilen kimse burada bulunup işiten bir kısım kimseden daha iyi anlayıp bellemiş olur.Ardından Resulullah (S.A.V.) iki kez:
-Tebliğ ettim mi? buyurdu.
Sahabiler:
-Evet ettin, deyince Resulullah (S.A.V.) ;
Şahit ol Ya Rab! Şahit ol Ya Rab! Şahit ol Ya Rab! dedi ve tekrar hatırlattı:
Burada bulunanlar bulunmayanlara tebliğ etsin.
Müşriklerin bu hutbeye yalan katmaları önlendi
Veda Hutbesi her ne kadar tek bir hutbe imiş gibi kabul edilmekteyse de, gerçekte bu hutbe, Arafat’ta, Mina’da ve bir gün sonra yine Mina’da olmak üzere arefe günü ile bayramın 1. ve 2. günlerinde parça parça irad edilmiştir. Değişik yer ve zamanda irad buyurulduğu için de hutbe, birçok kişi tarafından birbirinden farklı şekillerde rivayet edilmiş; kişinin ya da gurubun duyduğunu başkaları işitmediğinden, hutbenin tamamının bir araya toplanmasında bu farklı rivayetlerden yararlanılmış ve daha sonraki yıllarda bu üç aynı yer ve zamanda buyurulan hutbe tek bir hutbe olarak bir araya getirilmiştir.
'Mescid-i Haram’a yaklaşmasınlar'
Hz. Peygamber (S.A.V.)’ın bu son haccından bir yıl önce nazil olan Tevbe suresinde 9/28;
"Ey iman edenler! Müşrikler ancak bir pisliktir. Onun için bu yıllarından sonra Mescid-i Haram’a yaklaşmasınlar...” yoksulluktan korkarsanız, (biliniz ki) Allah dilerse sizi kendi lütfundan zengin edecektir. Şüphesiz Allah iyi bilendir, hikmet sahibidir. " müşriklerin pis olduğu ve bu yıldan sonra Mescid-i Haram’a yaklaşmamaları emredildiği için, Veda Haccı’nda Mekke’de sadece müslümanlar vardı, hutbeyi de yalnızca müslümanlar dinlemişti. (Müşriklerin bu hutbeye yalan katmaları da önlenmiş oldu.).
Zaten Mekke’nin fethinden sonra müşriklerin sayısı parmakla sayılacak kadar azalmıştı. Hz. Peygamber (S.A.V.) Mekke’den kendisiyle birlikte yola çıkan 100 bin civarındaki ashabıyla Mekke’ye haccetmek için geldiklerinde bir yıl önceki ikaz sebebiyle Mekke’de müşrik kalmamıştı, çoğunluk müslüman olurken Mekke’yi terkedenler de vardı. Hz. Peygamber (S.A.V.) haccın bütün erkanını bizzat kendisi yaparak Müslümanlara öğretmiş, İslam’ın Hac konusundaki emirleri de böylece tamamlanmıştı. İslam’ın tamamlandığını bildiren bazı ayetler de bu Veda Haccı’nda nazil oldu.
Dinin tamamlandığını müjdeledi
Cahiliye döneminde dışarıdan gelen hacılar Arafat’ta vakfeye dururken, Kureyş eşrafı diğer insanlardan üstün olduklarını belli edercesine Arafat yerine Müzdelife’de vakfeye dururlardı. Hz. Peygamber (S.A.V.) cahiliye döneminin bu sınıf üstünlüğüne dayalı adetini ortadan kaldırdı ve bütün hacılar gibi Arafat’ta vakfeye durdu. Hz. Peygamber (S.A.V.)’a orada bu dinin tamamlandığı şu
ayet-i Kerimeyle müjdelendi :
"Ey Mü’minler, şu küfreden müşrikler bugün dininizi söndürmekten ümitlerini kesmişlerdir. Artık bundan böyle onlardan korkmayınız; ancak benden korkunuz. Bugün sizin dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak müslümanlığı beğenip seçtim ve ondan razı oldum " (Maide 3)
Peygamberimizin vefatı
Dinin kemale erdirilmesine bütün müslümanlar sevinirken yalnızca Hz. Ebu Bekir ile Hz. Ömer, bunun Hz. Peygamber (S.A.V.)’ın vefatının yaklaştığına delalet ettiğini anlamışlar ve gözlerinden yaşlar akmıştı. Gerçekten de bundan sonra Hz. Peygamber (S.A.V.) 82 gün yaşamış ve vefat etmiştir.
Kabe’yi tavaf
Resulullah (S.A.V.) Mina’daki bu hutbesinden sonra kurban kesim yerine gelerek önceden hazırlanan develeri kurban etti. Her deveden birer parça et alınarak pişirilip yenildi. Daha sonra traş olan Resulullah (S.A.V.) ihramdan çıktı ve Kabe’yi tavaf etti. Öğle namazını da orada kıldıktan sonra Zemzem suyunun yanına gitti ve kendisine sunulan bir bardak suyu içtikten sonra tekrar Mina’ya döndü. Resulullah (S.A.V.) Mina’da geçirdiği teşrik günlerinde şeytan taşlama görevini yerine getirmiş, bu arada çevresinde bulunan insanlara hutbeler irad buyurmuştu.
"Allah’ın yardımı ve fetih geldiği ve insanların dalga dalga Allah’ın dinine girdiklerini gördüğün zaman Rabbini överek tesbih et. O’ndan mağfiret dile, çünkü O tevbeleri çok kabul edendir." (en-Nasr, 110/1-3) mealindeki Nasr suresinin nazil olduğunu duyan müslümanlara, hem yeni nazil olan bu sureyi okumuş hem de kendilerine nasihat ettiği hutbelerinden birini irad buyurmuştur. Bu hutbesinde de yine müslümanların mal, can, namus emniyetinden bahseden Resulullah (S.A.V.) insan haklarının temelini oluşturan bu üç hakkı tekrar tekrar ümmetine hatırlatmıştı. Değişik yer ve zamanlarda irad edilen bu hutbeler, tek bir şekilde bütünleştirilmiştir.

2007-10-19T00:30:00.000-07:00

cumanız mübarek olsun

2007-10-19T00:28:00.000-07:00

“Cum’a gününde bir saat vardır. Allah’ın kullarından bir müslim namazda ve kıyamda iken Allah Teâlâ’dan niyâz ile bir şey isteyip duâsı o saate tesadüf ederse Allah teâlâ Hazretleri o kimsenin dileğini verir.”
Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-dan rivâyet olunduğuna göre Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-Efendimiz Hazretleri buyurmuşlardır ki:
“Cum’a gününde bir saat vardır. Allah’ın kullarından bir müslim namazda ve kıyamda iken Allah Teâlâ’dan niyâz ile bir şey isteyip duâsı o saate tesadüf ederse Allah teâlâ Hazretleri o kimsenin dileğini verir.” Böyle buyurduktan sonra mübarek küçük parmağının ucuna işaret buyurdu.
Cum’a gününün içindeki saat, küçük parmağına nisbetle parmağın ufak ucu ne kadar ise, güne nisbetle o kadar az bir müddetdir ki o saat içinde her halde duâ müstecâb olur demektir.
Müminlerin bayram günü
Nebiyy-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri: - ’Cum’a günü, ibâdet ve ezkâr ile mü’minlerin kalbi mesrûr olacak bir bayram günüdür’ buyurmuşlardır. - “Size bir sûre haber vereyim mi ki, azameti semâ ile arz arasını doldurmuş, onu yetmişbin melek teşyî’etmiştir? O sûre Kehf süresidir. Kim cum’a günü bu sûreyi okursa Allah onu öteki cum’aya kadar bu sûre ile mağfiret eder, sonunda üç gün de ziyâdesi vardır. Ve semâya ulaşan bir nûr verilir ve Deccal’in fitnesinden muhafaza edilir. Yatacağı vakit bu sûrenin sonundan beş âyet okuyan hıfz olunur ve gecenin istediği vaktinde kaldırılır.” “Ey Rabbim! Perşembe günü ümmetimin erkenden yaptığı işleri bereketli kıl.
Cuma gecesi iki rekat namaz
Hadîsin şerhinde deniliyor ki, bugünün evvelinde bir ihtiyacını tedarik etmek, nikâh akdetmek ve bunun gibi mühim işler sünnettir.
"Cum’a gününde; Yani perşembeyi cumaya bağlayan gece iki rek’at namaz kılıp Fâtiha’dan sonra onbir defa Zilzâl Sûresini okuyan kimseyi Allah Teâlâ kabir azâbından ve kıyâmet korkularından emin kılar."
"Şu duâ ile cum’a günü herhangi bir saatte dua edilirse sâhibine muhakkak icâbet olunur.
“Cum’a gününde bir saat vardır, mü’min bir kul namazda duâ ederken Allah ’dan bir şey ister ve o saate denk gelirse Allah muhakkak ona icâbet eder. Ashab-ı kirâm: ’Bu saat hangi saatdir yâ Resûlallah” dediklerinde: “İkindi namazı ile güneş batması arasındaki vakittir.” buyurdular

2007-10-19T00:16:00.000-07:00

merhabalar

2007-10-18T22:20:00.000-07:00

ilk önce şu var benim rahatsız olduğum konuların başında.insanlar neden bibbirlerini hep bir mal meta gibi görürler anlamam.sanki gerektiği zaman kullanabilecekleri yönlendirebilecekleri birşey gibi görürler.ama neden böyle olur? isterimki insanlar birbirini gerçekten sevsin ve saygı duysun her türlü haklarına,bilsinler ki onlarda kendileri gibi bir insan ve o kişiler tarafından odurumlara maruz kalmak istemiyorlarsa kendileride öyle davransınlar ve aynı şekilde karşılık alsınlar.birde anlamadığım şu zannederlerki biz akıllıyız yalan söyleyince karşımızdaki insan bunu anlamıyor aslında ben kendi şahsıma kimin yalan kimin doğru söylediğini hemen anlarım ama insanların bunu yüzüne vurmam ,ve hep beni kandırdıklarını zannederler ve işte bu benim için biterler daha sonrasında doğruda söyleseler iş işten geçmiştir artık
yaaa herkes her zaman güzelin peşindedir ama bu ahlak güzelliği olunca neden ters gelir bu insanlara anlamam o güzelliklerin en güzelidir yalansız ihanetsiz saf temiz art niyetsiz içten samimi güvenilir .bundan güzel ne olabilirki?
eeee öyleyse yalana ikiyüzlülüğe ne gerek var.

2007-10-18T05:42:00.000-07:00

2007-10-17T03:24:00.000-07:00

terör

2007-10-17T03:03:00.000-07:00

anlamadığım bir konuda şu terör insanlar neden savaşırlar nedir bu kadar hırs bu kadar canilik neden sonunda bu dünyadan ebediyyen yok olmayacakmıyız ve bu dünyada yok olacak öyleyse be ne geçici şeyler için birbirlerini öldürmek acı vermek acı çekmek niye sadece durup bir düşünseler ben neden savaşıyorum diye amacım ne mevki makam mı?yoksa içimizdeki engel olamadığımız hayvani içgüdümü:neden savaş neden toprakmı sebep daha çok toprak,nereye kadar sonunda o toprağa gitmeyecekmiyiz hemde bir buçuk metrelik bir toprağa öyleyse şavaşıp canlar yakıp veballer alıp insan haklarına hiyanetlik neden yok senin olsun yok benim olsun kavgası.yazık çok yazık insanlar bunun yerine şöyle düşünseler:bu dünya geçici içindekilerde geçici,savaşmak yerine bu dünyayı daha güzel yaşanır bir hale getirsek,daha faydalı daha yararlı insanlar olsak ve öyle insanlarla karşılaşsak,insan haklarına tecavüz yerine cömertce birlik düzen içinde yaşasak bunun için gayret sarfetsek ve davamızda haklı olsak HAK'KA yaraşır bir kul bir insan olsak.
unutmayalımki adem aleyhisselam cennetten neden kovuldu?ilk insan olma şerefine layık görülmüş bir insan neden sadece nefsi yüzünden ilelebet bir cennet yerine neden geçici heveslerin peşinde koşuyoruz sonuç ne peki hiç kocaman bir hiç.

2007-10-17T03:00:00.000-07:00

endişeleniyorum

2007-10-17T02:38:00.000-07:00

selam bir anne bir kadın bir insan olarak bu hayatta insanların bu gidişatı beni çok endişelendiriyor:zaman zaman paniğe kapıldığım anlar oluyor bazı olaylar karşısında,diyorum insanlar bu kadarda insafsız bu derece vijdansız bu derece insanlıktan çıkmış olamazlar bu derece olmaz.YÜCE YARATICI herkese akıl fikir vermiş neden ilim bilim yerine,dolandırıcı,yalan,ikiyüzlü,fesat,ve kendi emelleri için insan hayatını,hiçe sayarak bir gayret içinde olurlar olmak yönünde çabalar sarfederler.kendi evlatlarıda,anneleri,babaları,kardeş,eş ve yakınları var düşünmezlermiki onlarda zamanla bu tür insanlarla karşılaşıp çok zor durumda kalabilirler.insan aklını güzel şeylere çalıştırmak yerine kötü insan olmak yolunda bu kadar kendilerini paralarlar.ALLAH(c.c.) bu insanların şerrinden herkesi emin eylesin ve onlarada hidayet nasip etsin islah eylesinAMİN.

2007-10-16T14:02:00.000-07:00

selam

2007-10-16T13:57:00.000-07:00

selamün aleyküm arkadaşlar ben bu blogger e yeni katıldım aslında acemiyim neler yapmam gerekiyor çok fazla bilmiyorum ama zamanla iyi olur inşallah ALLAH utandırmasın cümlemizi.şimdilik bu kadar daha iyisini yapmak için elimden geleni yapmaya çalışacağım